maandag 9 april 2012

Bijna helft voedsel- en modeproducties verloren

In de mode-industrie wordt tien tot veertig procent van oude kledingcollecties gewoon vernietigd. Soms krijgt het een andere bestemming. WE Fashion sprak hier openlijk over tijdens een bijeenkomst van ASIFF* in 2010. David Shah van Metropolitan Publishers liet reeds in 2009 weten tijdens een trendseminar bij Appletizer dat merken als H&M en Mexx kleding stuk knippen, zodat ontwikkelingslanden hier niets meer aan zouden hebben.

Wat de voedselverspilling betreft: "In de totale keten 'van boer naar bord' gaat naar schatting 40-50% verloren. Het gaat voor Nederland om € 2 miljard die verloren gaat in de productieketen en minimaal € 2,4 miljard aan voedsel dat door de consument wordt verspild", aldus Agentschap NL. Doodzonde, als je je bedenkt hoe groot het verschil is tussen de Westerse cultuur en de ontwikkelingslanden.

Ook in de documentaire Surplus komt het disproportionele aanbod in de Westerse cultuur goed naar voren, waarbij de schaarste visie van Fidel Castro in verhouding misschien afsteekt, maar ergens had hij duidelijk een punt. Overdaad is kenmerkend voor de meeste keten- en filiaalbedrijven. De vraag is: waarom is het nodig zoveel te produceren. Denken multinationals anders niet aan 'onze' vraag te kunnen voldoen? Of is het aanbod gewoon te groot doordat er zoveel merken zijn?

Ik denk dat het terugdringen van producties noodzakelijk is voor een goede balans, want het uiteindelijk vernietigen is verloren productietijd, kost onnodig materiaal, energie en mankracht. Terugdringen van de producties is niet alleen kostenbesparend, ook wordt op deze wijze minder schade berokkend aan het milieu. Dit staat in direct verband met de grondstoffen tekorten.

Er wordt niet alleen disproportioneel geproduceerd. Bovenop de huidige producties verdenk ik grote ketens ervan ook nog eens extra 'groene' producten te produceren. Albert Heijn met 'Puur & Eerlijk' en H&M met de 'Conscious Collection'. Gelukkig zijn er binnen de mode- en voedingsindustrie ook bewegingen, die aangedragen kunnen worden als oplossingen. Bijvoorbeeld de slowfashion en -food beweging en bijvoorbeeld 'Do It Yourself' mode, alleen verkleint dit jammer genoeg niet de grootschalige producties.

*Amsterdam Sustainability Institute for Fashion and Fabric

maandag 14 november 2011

Basiszorg voor economische groei

De drempel om voor zorg te kiezen bij lichamelijke en psychische ongemakken wordt steeds hoger. Er wordt gesneden in het basispakket en het eigen risico wordt telkens verhoogd, terwijl voor een economische groei een gezonde burger nodig is.

Een fulltime werkende burger levert ongeveer drievierde van zijn week aan arbeid in. Gezonde druk is goed, toch heeft werken automatisch invloed op de gezondheid, omdat het geestelijke en fysieke arbeid kost. Werken, en niet alleen in tijden van stress, brengt automatisch lichamelijke en psychische druk mee, die zich zou kunnen vastzetten in het lichaam.

Doordat de zorgkosten omhoog gaan, is de drempel hoger om tot zorg over te gaan. De psychologische zorg (behalve een klein deel bij GGZ) en de fysiotherapeutische zorg zitten niet eens in het basispakket, terwijl het voor de werkende mens de belangrijkste zorg is. Een basisverzekering en het eigen risico zijn verplicht, maar dan mag je hier toch ook iets voor terugverwachten? Nee zorgverzekeraars verhogen de premies en het eigen risico. Daarnaast worden de vergoedingen uit de zorgpakketten worden steeds kleiner.

En dit terwijl juist de basiszorg van belang is, als de overheid wil dat de burger gezond blijft. Goede zorg draagt bij aan de economie. Zorg schept ruimte om fysieke en psychische spanning te verminderen ofwel te genezen, waardoor de mens weerbaarder wordt en spanning beter kan verdragen. Het ziekteverzuim (en allicht de werkeloosheid) neemt vanzelfsprekend op termijn af.

Copyright © Yildiz Celie

dinsdag 25 oktober 2011

Een klein schrijven: 'De eigen kracht'

Een term, die voor enige opschudding zorgde toen premier Rutte deze uitdrukking gebruikte. Ik grinnikte ook genoegzaam toen ik las in Trouw, dat onze premier deze term verstond.

Ik verbaasde mij over de reacties die hieruit volgden en de twijfel die bestaat rond deze term. Je hebt als spiritueel ontwikkeld mens namelijk geen wetenschappelijk bewijs nodig, om te weten dat de eigen kracht bestaat. De eigen kracht is namelijk een fundament van waaruit ieder mens zou kunnen leven. Een van de methodes om de kern van je wezen te vinden is meditatie, al eeuwenlang onderschreven door veel oude, Oosterse meesters.

Toch wil ik te kennen geven, dat als je in je eigen kracht wilt komen, je een zelfbewuste houding moet aannemen: een houding waarbij het voelen en het denken worden geaccepteerd en losgelaten, waardoor rust ontstaat en de eigen kracht wordt gevonden.

Copyright © Yildiz Celie

donderdag 22 september 2011

Een klein manifest: bedonderen

Als journalist duurzaamheid en mode streef ik een ideaalbeeld na. Dit beeld gaat over geloof in nieuwe waarden en een nieuw moraal, omdat ik vind dat de huidige maatschappij een redelijk moraal en evenwicht tussen ‘people, planet en profit’ mist.

Terwijl de naoorlogse generaties genoegdoening vonden in werken en consumeren, doorzagen de hippy- en punkgeneraties de problemen van een kapitalistische maatschappij. En inderdaad, gaandeweg eist een overvloed aan kleding- en voedselproducties zijn tol van mens en milieu. Maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO) staat mede hierdoor hoog op de vele agenda’s. Toch lijkt MVO als stroop, die aankleeft bij bedrijven.

Een handjevol bedrijven buit niet alleen producenten in ontwikkelingslanden uit, ook laat het op grote schaal milieuonvriendelijk produceren. En laat de consument zich bedonderen. De industrie misleidt om verkoop te bevorderen. Zij levert producten van een slechte kwaliteit, zoals voedsel met weinig voedingswaarde en veel toevoegingen met schadelijke effecten. Is het niet vreemd dat kinderen na het eten van snoep hyperactief zijn of futloos na een zak chips? Zelfs een grote groep specialisten ziet een verband tussen ongezonde Westerse voeding en kanker.

Stoutweg winst genereren, past niet meer in de huidige maatschappij. Het wordt tijd dat bedrijven MVO goedweg als een ronkende motor voor de toekomst zien en streven naar een gezonde maatschappij voor hun eigen kinderen en de generaties na hen.

Copyright © Yildiz Celie