Posts tonen met het label mode. Alle posts tonen
Posts tonen met het label mode. Alle posts tonen

dinsdag 7 oktober 2014

Modeprognose: Future Paradigm

De vrouw kijkt met argusogen naar de keuzes die gemaakt worden op zowel landelijke als wereldschaal. Geloven in de politiek en de kerk doet zij steeds minder. De financiële crisis kan niet in één keer opgelost worden, dus laat zij het maar gewoon aan zich voorbij gaan en focust zich meer op zichzelf.

Uiteindelijk gaat er toch om dat zij zelf een stabiele basis heeft en hier vanuit ontstaat de mogelijkheid om anderen te helpen.

De volledige prognose is gepubliceerd in het retailvakblad Vrouwenmode. Lees verder (.pdf)

>>> Armoede onder jongeren groeit

woensdag 27 november 2013

Eerlijkwinkelen route Hoorn bij pop-up store 'Géén dertien in een dozijn'

Fair trade, biologische, tweedehands en eerlijk overig zijn de vier peilers op de Eerlijkwinkelen routekaart. Sinds eind september heeft de gemeente Hoorn deze uitvouwbare kaart op creditkaartformaat. De 33ste stad in Nederland. Nú ook verkrijgbaar bij pop-up store 'Géén 13 in een dozijn' op Kleine Noord 47-49 tot en met 31 december. 

Vierentwintig ondernemers, die verantwoorde producten verkopen, zijn binnen drie maanden op de kaart gezet. Een initiatief dat aandacht verdient, want duurzaamheid is belangrijk. U weet toch wel, dat in niet-biologische producten veel meer pesticide zit, waardoor kans op kanker en onvruchtbaarheid vergroot en dat fair trade certificeringen bestaan, om mensen een leefbaar loon te geven?

Aftrap Eerlijkwinkelen route Hoorn. Foto: Liesbeth Verhart


Dus heeft u eigenlijk al een Eerlijkwinkelen routekaart in handen? De route kunt u vinden bij onderstaande deelnemers en de pop-up store. Routedeelnemer Pascal Stroet van Blooms.nu nam het initiatief voor het opzetten van deze tijdelijke winkel. Op Kleine Noord vindt u het werk van negen verschillende ontwerpers en van de meesterbloemist zelf natuurlijk. Ook routedeelnemer Pini Piru verkoopt op deze locatie stijlvolle fair trade en organic katoenen T-shirts en kussens met print.

Doe ook uw kerstaankopen bij 'Géén 13 in een dozijn'. Bijvoorbeeld de kaarsen uit de Amsterdamse winkel Fair+Fair. Gewoon een stukje 'eerlijker winkelen'. De pop-up store is geopend van donderdag tot en met zaterdag van 10.00 tot 18.00 uur, tot en met 31 december. Neem gelijk de Eerlijkwinkelen route mee!

Routedeelnemers
De vierentwintig deelnemers zijn Bagels&Beans, Bonte Boeken, Blooms.nu, Brasserie Buiten, Burgers, Care Center, De Culinaire Slagerij, EDO groente en fruit, Het Bakkersatelier, Leescafé Centrale Bibliotheek Hoorn, Loft der Zotheid, Moby-bo, Pini Piru, Rich & Millbrook - De Kookwinkel, Schoonheidssalon Refreshed, 't Fust, 't Glop, Tally-ho, TilleMANs, Turf Hoorn, Uit-De-Kast, Verrukkelijk Organic, Wereldwinkel en Wondermooi.

Géén dertien in een dozijn - Blooms.nu


De Eerlijkwinkelen routes worden sinds 2010 geïnitieerd door de Stichting Eerlijk Winkelen. De werkgroep Fairtrade Hoorn is gevraagd door de organisatie MVO Loont om een Eerlijkwinkelen route in Hoorn uit te zetten.


>>> Download route

vrijdag 9 november 2012

Visie op wol ondergesneeuwd door design

'Is dit nou mode', denk ik, terwijl ik het totaal bekijk tijdens de opening van de Campaign for Wool in Hôtel Droog in Amsterdam. Er ontbreekt een visie en dat binnen, een verzameling van 21 vooraanstaande Nederlandse ontwerpers. Als een visie alleen om ontwerpen draait, dan is toekomst van de mode ver te zoeken.

Begrijp mij niet verkeerd. De meeste ontwerpen waren werkelijk mooi, zoals van Jan Taminiau en youasme measyou. Toch had het totaal een licht academisch gehalte. Aangeklede paspoppen met een designjasje en weinig concept. Alleen de achtergrond van de ontwerper uitgelicht bij het werk en vernoemd in een daarentegen wel strak vormgegeven boekje. Maar waar de visie op wol van de ontwerpers nu over ging?

Winde Rienstra

Experimenten met het garen, enkele interessante breitechnieken, maar een innoverende modeontwerper kan toch ook zijn eigen stoffen ontwikkelen? En ja natuurlijk kost dit tijd. De keuze lijkt niet verder te zijn gegaan dan gewone stoffen van wol of - de te kunnen gebruiken - biologische of biodynamische wol.

youasme measyou

Een kledingstuk zou in de basis mooi moeten zijn. Hoewel wol een natuurlijk materiaal is, stond deze net als katoen, bekend als schadelijk en dieronvriendelijk. Schapen die tot over de oren in de bestrijdingsmiddelen werden gedoopt en geschoren tot bloedens toe. Ontwerper Winde Rienstra leek hier over na te hebben gedacht, want zij noemt als enige duurzaamheid als belangrijke waarde in haar werk.

Jan Taminiau

Hoewel de insteek van de uit Engeland overgewaaide Campaign for Wool is: 'natuurlijke wol' en het duurzame gebruik door de kwaliteit ervan, zie, lees en hoor je niets over duurzame waarden. Duurzame ontwikkeling begint bij textiel. De wolindustrie, die met name in Australië huist, lijkt dit enigszins begrepen te hebben, maar ook hier is onduidelijk hoever de waarden gaan.

Hyun Yeu

Om vervolgens bij de textielveredeling, zoals het wassen, bleken, afkoken en ontsterken (verwijderen van pap gebruikt voor weven) en het coaten aan te komen. Tijd voor innovatie dus, zodat met betere materialen gewerkt kan worden, om vooral het designgehalte van de ontwerpers up-to-date te houden.

dinsdag 23 oktober 2012

The Eye has to Travel over Diana Vreeland sterke personificatie

Zondag 21 oktober bekeek ik met select publiek de voorvertoning van The Eye has to Travel in Cinema Oostereiland. ‘Devine’, om de strekking, de geest en de sfeer van de documentaire over de typerende redacteur Diana Vreeland (1903-1989) in haar eigen woorden te betitelen. 

Vreeland was niet alleen het succes achter Harper’s Bazaar en Amerikaanse Vogue. Nee, ze is juist grondlegger voor het 'format' van de modetijdschriften. Vreeland is een rolmodel. Ze besefte, doordat ze in haar jeugd door haar moeder werd weggezet als lelijk eendje; wil je ergens komen, moet je opvallen. Oftewel: ‘The life you want, you make it yourself’ en zoals ze tegen haar kinderen zei: ‘Be the worst or the best, but don’t be in the middle’.



De documentairemaker leidt de kijker door alle meegemaakte 'stijlperiodes' van Vreeland. De jaren 10, 20, 30, .. tot de jaren 70. Haar weergaloze inspiratie weerklinkt in iedere glossy op de plank bij de boekhandel en is terug te zien in de typerende stijl van haar interieur. Ze bekroont haar werk door van Metropolitan Museum of Art’s Costume Institute een succes te maken nadat bezoekers uitbleven. Het vergankelijke van de mode spiegelt ze hier aan het publiek.

De documentaire is niet alleen voor de modekenner een must see. De verfilming is voor elke liefhebber van maatschappij, kunst en cultuur een fraaie vertoning en beleving. 'Outstanding'!

De eerste twee weken van november 2012 is de verfilming over het werk en leven van Vreeland te zien in de Hoornse bioscoop.

dinsdag 10 april 2012

Winkelier komt niet uit onder MVO


De drie brancheverenigingen mode- en textiel, waaronder CBW-Mitex en Modint richten zich samen op een MVO-beleid voor retail en industrie. Dat geeft de noodzaak aan voor het verbeteren van milieu en maatschappelijke kwesties. MVO is niet een trend die overwaait, maar de realiteit.
Belangrijk is dat de winkelier inziet dat het gaat om langetermijn groei, waardoor de winkelier bijdraagt aan een duurzame, stabiele economie. Verkoop gaat niet alleen om het product, maar vooral het contact met de klant, waarmee een duurzame relatie moet worden opgebouwd.


Voor Indemode.nu schreef ik om die reden een serie van vier blogs over mode en maatschappelijk verantwoord ondernemen, om een handreiking te geven aan winkeliers (en merken):

maandag 9 april 2012

Bijna helft voedsel- en modeproducties verloren

In de mode-industrie wordt tien tot veertig procent van oude kledingcollecties gewoon vernietigd. Soms krijgt het een andere bestemming. WE Fashion sprak hier openlijk over tijdens een bijeenkomst van ASIFF* in 2010. David Shah van Metropolitan Publishers liet reeds in 2009 weten tijdens een trendseminar bij Appletizer dat merken als H&M en Mexx kleding stuk knippen, zodat ontwikkelingslanden hier niets meer aan zouden hebben.

Wat de voedselverspilling betreft: "In de totale keten 'van boer naar bord' gaat naar schatting 40-50% verloren. Het gaat voor Nederland om € 2 miljard die verloren gaat in de productieketen en minimaal € 2,4 miljard aan voedsel dat door de consument wordt verspild", aldus Agentschap NL. Doodzonde, als je je bedenkt hoe groot het verschil is tussen de Westerse cultuur en de ontwikkelingslanden.

Ook in de documentaire Surplus komt het disproportionele aanbod in de Westerse cultuur goed naar voren, waarbij de schaarste visie van Fidel Castro in verhouding misschien afsteekt, maar ergens had hij duidelijk een punt. Overdaad is kenmerkend voor de meeste keten- en filiaalbedrijven. De vraag is: waarom is het nodig zoveel te produceren. Denken multinationals anders niet aan 'onze' vraag te kunnen voldoen? Of is het aanbod gewoon te groot doordat er zoveel merken zijn?

Ik denk dat het terugdringen van producties noodzakelijk is voor een goede balans, want het uiteindelijk vernietigen is verloren productietijd, kost onnodig materiaal, energie en mankracht. Terugdringen van de producties is niet alleen kostenbesparend, ook wordt op deze wijze minder schade berokkend aan het milieu. Dit staat in direct verband met de grondstoffen tekorten.

Er wordt niet alleen disproportioneel geproduceerd. Bovenop de huidige producties verdenk ik grote ketens ervan ook nog eens extra 'groene' producten te produceren. Albert Heijn met 'Puur & Eerlijk' en H&M met de 'Conscious Collection'. Gelukkig zijn er binnen de mode- en voedingsindustrie ook bewegingen, die aangedragen kunnen worden als oplossingen. Bijvoorbeeld de slowfashion en -food beweging en bijvoorbeeld 'Do It Yourself' mode, alleen verkleint dit jammer genoeg niet de grootschalige producties.

*Amsterdam Sustainability Institute for Fashion and Fabric

donderdag 22 september 2011

Een klein manifest: bedonderen

Als journalist duurzaamheid en mode streef ik een ideaalbeeld na. Dit beeld gaat over geloof in nieuwe waarden en een nieuw moraal, omdat ik vind dat de huidige maatschappij een redelijk moraal en evenwicht tussen ‘people, planet en profit’ mist.

Terwijl de naoorlogse generaties genoegdoening vonden in werken en consumeren, doorzagen de hippy- en punkgeneraties de problemen van een kapitalistische maatschappij. En inderdaad, gaandeweg eist een overvloed aan kleding- en voedselproducties zijn tol van mens en milieu. Maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO) staat mede hierdoor hoog op de vele agenda’s. Toch lijkt MVO als stroop, die aankleeft bij bedrijven.

Een handjevol bedrijven buit niet alleen producenten in ontwikkelingslanden uit, ook laat het op grote schaal milieuonvriendelijk produceren. En laat de consument zich bedonderen. De industrie misleidt om verkoop te bevorderen. Zij levert producten van een slechte kwaliteit, zoals voedsel met weinig voedingswaarde en veel toevoegingen met schadelijke effecten. Is het niet vreemd dat kinderen na het eten van snoep hyperactief zijn of futloos na een zak chips? Zelfs een grote groep specialisten ziet een verband tussen ongezonde Westerse voeding en kanker.

Stoutweg winst genereren, past niet meer in de huidige maatschappij. Het wordt tijd dat bedrijven MVO goedweg als een ronkende motor voor de toekomst zien en streven naar een gezonde maatschappij voor hun eigen kinderen en de generaties na hen.

Copyright © Yildiz Celie

woensdag 27 juli 2011

Zeeman weet niet wat haute couture en ketenverantwoordelijkheid is

In Het Parool werd aandacht besteed aan de marketingstunt van Zeeman tijdens Amsterdam Fashion Week. Sommige uitspraken daarin stoorden mij ontzettend.

“Merken zijn lucht”, zegt het concern. Een duidelijk statement, want een merk is ook maar een merk en mode is tegenwoordig voor iedereen bereikbaar door goedkope productiemogelijkheden.

Maar bij dat laatste ligt nu juist het probleem. Met de redenering van ‘Mensen moeten mode niet zo serieus nemen. Het is niet alsof we met ons werk levens redden’ gaat Zeemanstyliste Beatrice Holly dan ook voorbij aan de ketenverantwoordelijkheid van onder andere Zeeman, maar ook van bijvoorbeeld H&M en C&A. Want de meeste ketens produceren in de lagelonenlanden, waar fabrieksarbeiders meestal worden onderbetaald en meer dan twaalf uur op een dag werken.

En wat betreft de persaandacht die het pr-bureau dacht te creëren door met grootse termen als haute couture en prêt-à-porter te strooien: dit zijn termen die tegenwoordig ook in Nederland worden onderwezen in fashion theory, termen die niet zomaar vrijelijk mogen worden gebruikt. De term haute couture gaat voor de Zeemancollecties in geen geval op, want dit beoordeelt de Chambre Syndicale in Parijs wel. De term haute couture betekent vakkundig, op maat en vaak handgemaakt. De enige toegelaten Nederlandse haute couture-ontwerper is Iris van Herpen, dankzij haar FW2011-collectie. Prêt-à-porter oftewel ready-to-wear zijn de eenvoudigere en betaalbaardere versies geïnspireerd op de haute couture-collecties.

De catwalkshow van Zeeman onder de merknaam Frank had geen haute couture of prêt-à-porter in zich. Dit bedrijf showde gewoon een opgeleukt massaproduct. En met het oog op de toekomst hoop ik echt dat zulke ketens tijdens de productiefase verantwoordelijkheid op zich nemen ten opzichte van mens en milieu.

Dit artikel is gepubliceerd in Parool op zaterdag 23 juli in de rubriek 'Het Laatste Woord' op p43.

zaterdag 16 juli 2011

AIFW: de hiërarchie tijdens democratisering van de mode

Begin 1900 waren modeshows alleen op uitnodiging voor de hogere klasse en tot, om en nabij de jaren 50 zelfs niet toegankelijk voor de pers. Tegenwoordig is mode totaal gedemocratiseerd en kun je als buitenstaander een kaart aanschaffen om de openingssoiree van de Amsterdam International Fashion Week te bezoeken tijdens de 15de editie. De kosten voor de opening: 195 euro. De overige shows kostten 60 euro.

Als freelance mode journalist moet je soms zelfs je best doen voor een kaart en word je bovenaan de tribune opgesteld, terwijl een zitplaats in een van de eerste rijen gepaster zou zijn, aangezien je toch echt op de details van de kleding moet kunnen letten, want de stoffen, maar ook bijvoorbeeld kleuren kun je van de 6de rij toch niet helemaal zien?

En als we over de hiërarchie in de mode gaan hebben, tientallen jaren geleden, kwam je als ontwerper niet naar een show van een andere ontwerper kijken, tenzij je hiervoor was uitgenodigd. Tegenwoordig trekken PR-bureau’s ontwerpers frontrow, terwijl journalisten dit met openvallende monden observeren, want publiciteit krijg je toch van ons?

Maar de democratisering van de mode breidde zich meerdere fronten uit, want tijdens het event hebben cocktailjurkjes plaatsgemaakt voor jurkjes van H&M en is de voorheen gratis prosecco verruild voor goedkopere witte wijn. Toch,... met een ‘9 euro’ gevuld champagneglas kun je je hiervan distantiëren natuurlijk.

Ikzelf was blij met mijn Soap Studio by Frits Klaarenbeek jurkje 'voor de show' en het regende niet alleen complimentjes, ik vind eigenlijk dat elke bezoeker op een openingssoiree gewoon in een beetje elan gekleed moet gaan. Ik moet echt wel toegeven, dat ik hierbij wel democratisch een tweedehands sjaaltje, Van Haren peeptoe pumps en een echt chique HEMA plu droeg... maar dat zijn details, die zijn denk wel te verwaarlozen.

vrijdag 8 juli 2011

Luxe-industrie: duurzaamheid aan zijden draadje

Duurzaamheid. Dat is toch gesneden koek? Groen en eerlijk, gericht op een beter leefmilieu voor mens en dier. Hoe eerlijk en duurzaam zijn de fashionable shirtjes van H&M en de kleding van bijvoorbeeld luxemerken als Prada geproduceerd? Los van fair trade en ecologisch zitten hier haken en ogen aan, en dit geldt niet alleen voor de mode-industrie! Duurzaamheid gaat namelijk over de kwaliteit.

Houdbaarheid
Elektrische apparaten en auto’s zijn duurzame producten, alleen niet meer zo duurzaam als vroeger. De levensduur van een goede wasmachine was vroeger 25 jaar en is achteruit gehold naar 5 tot 15 jaar. Dat is natuurlijk niet alleen bij wasmachines het geval. Juist binnen de confectie-industrie zijn de meeste kwaliteiten om te huilen. Ketens als H&M, C&A en Primark produceren seizoensgebonden en hierdoor is de houdbaarheid grofweg zes weken.

Lavital Ecologisch en handgemaakte bed
‘A deeper luxury’: ecologisch en handgemaakte bedden van Lavital, www.lavital.nl

Het blijft natuurlijk zo dat de meeste consumenten akkoord gaan met goedkope en trendy kleding met een korte levensduur. Ergens is dit begrijpelijk, want voor weinig heb je leuke kleren. Is het alleen wel in de haak, dat na enkele keren dragen, de gaten erin vallen, de pillen eraan hangen en het hoogstwaarschijnlijk niet eerlijk is geproduceerd? En wil jij dit wel?

Kwaliteit onder maat
Want geloof jij echt dat iemand een eerlijk loon heeft met een £3 T-shirt? Ondanks dat Primax bepleit dat ze als bedrijf eerlijk produceren, heb ik mijn vraagtekens. H&M en C&A heb jij vast ook op het nieuws gezien…
De multinationals kunnen jou niet met zekerheid zeggen of een arbeider rond kan komen en/ of het gezin kan onderhouden, en zo zou het wel moeten zijn.

Eerlijke handgemaakte designer schoenen van Beyond Skin, www.beyondskin.co.uk
Niet alleen de fast fashion ketens leveren inferieure kwaliteit, ook luxemerken zoals Prada en Gucci leveren onder de maat. Dana Thomas zette dit uiteen in haar boek “Deluxe: How luxury lost its lustre”. Thomas startte onderzoek, nadat de naden van haar Prada broek sprongen en kwam erachter dat luxemerken in dezelfde fabrieken als de goedkopere merken produceerden.

Eerlijke winst
Overigens mag je van een jeans, die geproduceerd is voor 60 euro en een online verkoopprijs van 430 euro heeft, toch uitstekende kwaliteit verwachten? Guillaume Erner beschreef in zijn boek “Verslaafd aan mode?” dat de verkoopprijs van Prada zelfs een factor 10 bedraagt van de productiekosten. In mijn opinie is dit genoeg speling, om een arbeider in een lagelonenland een beter loon te bieden en juiste kwaliteit te leveren…

Outfit Stella Mccartney
Ready-to-wear collectie spring 2011 van Stella McCartney, www.stellamccartney.com

Het is tijd dat de luxe-industrie én de fast fashion ketens tot een andere verdeelsleutel komen. De CEO’s zullen er niet minder welvarend om zijn; het geeft zelfs een beter imago. Helaas bleek dat kwaliteiten niet persé beter zijn en ook niet eerlijk geproduceerd. Een goede reden om voor fair fashion labels als Stella Mc Cartney en/ of kleding van andere bijzondere, kleinere labels te kiezen.

Dit artikel is op 8 maart gepubliceerd op Duurzamelifestyle.com

zondag 20 februari 2011

AIFW's Vodafone Creative Corner

Geen fasterclasses, shows en/of presentaties, maar een opname van twee discussierondes. Vodafone en AIFW ontwikkelde de Vodafone Creative Corner. Op de sfeervolle set zochten alle discussieleden naar kansen en knelpunten in de mode. De opname ‘Power to You’ zal in de toekomst verspreid worden onder de onderwijsinstellingen. Tijdens de eerste discussieronde bespraken modekenners de stelling: 'Dutch Design' is internationaal op cultureel gebied een bekend begrip, hoe kan het dat de Nederlandse mode hier buiten valt? En in de tweede ronde vond er een hevige discussie plaats over de vraagstelling: Duurzaamheid, mode of hype? Uitgelicht, deel 2:


Duurzaamheid ‘top of the bill’ in mode!

Door: Yildiz Celie

De genodigden waren Lonneke Engel, Marieke Eyskoot, Anniek Mauser, Bert Keizer, Roosmarie Ruigrok, Judith ter Haar, Ger Brinks en Thomas Overtoom. Dany Jacobs, moderator van de discussie trapte af met de stelling is duurzaamheid onomkeerbaar of een hype.

Goed product
Marieke Eyskoot, werkzaam bij Schone Kleren Campagne begon te lachen. Positief, maar ernstig stak Eyskoot van wal: "Ik hoop het, gezien alles anders ophoud... Toch is duurzaamheid geen hype als je bedenkt dat International Labour Organisation (ILO) in 1919 is opgericht en Clean Unique al 21 jaar bestaat”. Retailspecialist Bert Keizer bij Gapgemini informeerde: “Ondanks dat de duurzame consument (15%) nog in de minderheid is, koopt ook de reguliere consument het liefst een goed product”. “De meeste mensen weten gewoon nog niet, dat de kans bestaat dat je van bespoten voedsel ziek wordt”, liet oprichtster van Organice your life Lonneke Engel weten.


Industrie en consument
“Ons brein is niet met duurzaamheid bezig”, meende oprichtster Clean & Unique Roosmarie Ruigrok. “In het buitenland is het bewustzijn veel groter”, liet Keizer weten. Stellig vulde creative director van de Mode Biënnale Judith ter Haar aan: “De mens is helemaal nog niet bewust genoeg. Iedereen wil het leukste jurkje. Ga toch zorgvuldiger met mode om”. “De consument is nog niet met duurzaamheid bezig, het bedrijf moet beginnen... ”, veronderstelde Roosmarie Ruigrok en onderzoeker Ger Brinks beaamde dit: “eigenlijk moet je de consument er niet mee lastig vallen”.

Duurzame kleding van Rianne de Witte

Storytelling en marketing balans
"Duurzaamheid wordt nu nog teveel als marketingtool ingezet", aldus Ger Brinks. "Als het sexy is, is het ineens interessant...", oordeelde retailspecialist Keizer lichtelijk en dit bewees het duurzame modelabel Noir. Ontwerper Peter Ingwersen wond hier geen doekjes om in een lezing tijdens Beyond Green: ‘sex sells’. “Eigenlijk zouden marketing en storytelling in balans moeten zijn”, meende hoofd duurzaamheid Anniek Mauser van Unilever. Ter Haar tipte concreet aan de industrie: “Producten die in de markt worden gezeten horen een esthetisch product zijn en geproduceerd te worden onder goede arbeidsomstandigheden en je moet ook durven zeggen, ik ga voor minder winst”.


Close the loop!
“De aarde is in opwarming. Alles is verbonden aan de thermodynamica. Grondstoffen raken op. Als we niet in staat zijn een goede analyse te maken, creëren we inderdaad alleen een hype!”, drukte Dany Jacobs op het hart. “Dus je moet jezelf de vraag stellen of je de loop kunt sluiten (cradle to cradle) als bedrijf, met name omdat 30% van producties wordt vernietigd”, legde Brinks wetenschappelijk uit. Een groter probleem, dat Judith ter Haar eerder al aanhaalde. Net zoals de kwaliteit van kleding, die sterk achteruit is gegaan door massaproducties. “En hoe gaan bedrijven als C&A en H&M hun businessmodellen omvormen?”, stelde Roosmarie Ruigrok kritisch. Mauser bekritiseerde de industrie wederom: “Komen deze ketens verder dan alleen arbeidsomstandigheden en sustainable materialen?”

Label 100% ORGANIC COTTON

Topline boodschap
Het blijkt dat het belangrijk is, dat duurzaamheid mainstream wordt en dat alle volume spelers gaan zien dat duurzaamheid voordeel biedt. “Waarom zou je niet gewoon wetgevingen creëren?”, stelde Dany voor een tweede keer. “Met deze overheid? Die het aan zijn laars lapt, hoe wil je dan een wetgeving vastleggen?”, haakte Roosmarie enigszins teleurgesteld in. Opmerkelijk zijn de rake oplossingen, die Mauser en Jacobs aanhalen aan het einde van de discussie: “Er zou gesubsidieerd, een topline boodschap aan een consumenten gegeven kunnen worden, maar wel vanuit een nieuwe wetgeving”. Judith ter Haar deed hier een schepje bovenop: “Ik denk dat we kunnen constateren dat de industrie proactief moet zijn, want als het aanbod er eenmaal is, dan zal de consument ook gerichter gaan winkelen”. Daarna gaf Engel mee: “Educatie over verantwoording en duurzaamheid is ook belangrijk!”.

The Green Fashion Competition. Winnaar Elsien Gringhuis.

Geen hype
Dat duurzaamheid geen hype is, waren alle leden het eens. Dit bewijzen ook de 170 verschillende keurmerken op het gebied van sustainability, aangehaald door Brinks. “Hoe dan ook, zal er sociologisch in de toekomst, een trendbreuk plaatsvinden”, concludeerde Brinks evenmin. “Dit neemt natuurlijk niet weg, dat mensen geen verantwoordelijkheid hoeven nemen voor de problemen die worden achtergelaten... Ik neem ook verantwoording voor mijn eigen gedrag”, bepleitte model Lonneke Engel doelmatig. Judith ter Haar is heel direct en zoals ze in het begin van de discussie al aangaf: “De mode heeft echt nog een slag te slaan”.

Dit artikel is gepubliceerd op het blog van Vodafone Creative Corner.

maandag 28 juni 2010

asiff: mode is mooi, een morgen is mooier

Enzymen, waterbesparing, energycuts. De mogelijkheden voor de textielindustrie om milieubewuster te produceren zijn beperkt maar ze zijn er wel. Dat bleek afgelopen week uit de vierde MIND-sessie (van het ASIFF) voor jonge professionals en productieketens uit de mode- en textielbranche. WE Fashion, Tanatex, Made-by en CREM waren van de partij. Stylink ook en noteerde ontdekkingen, mogelijkheden en feiten.

Het Amsterdam Sustainability Institute for Fashion and Fabrics (ASIFF) organiseerde opnieuw deze dag. Branchegerelateerde bedrijven, onderwijs- en overheids-instellingen presenteren tijdens de MIND-sessies praktische oplossingen en nieuwe mogelijkheden op het gebied van duurzaamheid. Naast presentaties worden tijdens tafelsessies problemen centraal gesteld. Dit keer door WE Fashion, Tanatex, Made-by en CREM. Doel: met elkaar zoeken naar nieuwe en bestaande oplossingen.

Lees het volledige artikel op Stylink.nl

dinsdag 2 maart 2010

Didi’s dertigste verjaardag

Didi bestaat dertig jaar en vierde dat groots in de Rijtuigenloods in Amersfoort. Het bedrijf presenteerde niet alleen acht verschillende voorjaarscollecties, maar ook een speciale verjaardagscollectie in samenwerking met Natasja Froger en het goede doel Stichting Heppie. Deze stichting zet zich in voor kinderen in de leeftijd van 6 tot en met 15 jaar, die niet kunnen genieten van een normale kindertijd. ‘Didi cares’ is een belangrijk uitgangspunt van het bedrijf en dus het motto van de verjaardagscampagne.

Didi heeft vooral naam gemaakt binnen het casual segment. Aanvankelijk richtte het bedrijf zich op de jonge vrouw rond 20 jaar, maar de doelgroep breidde uit en inmiddels doet de leeftijd er niet meer toe. Het gaat om stijl, legt Marie Louise Dominicus uit: “Het is een mentaliteit, als het bij je past dan is het net een virus waarmee je besmet raakt.”

Het bedrijf brengt verschillende kledinglijnen uit: Didi Casual, Didi dressed, Blue Sista by Didi (jeanslijn), Didi girls. Didi’ism. De lijn Didi’ism bestaat uit een speciale lijn met handgemaakte producten door hulpbehoevende mensen. Acht jaar geleden lanceerde Didi de eerste kindercollectie vanaf 4 jaar tot 12 jaar onder de naam ‘Didi girls’.

Didi legde er niet eerder zo de nadruk op, maar na de presentatie van de nieuwe collecties vertelt Dominicus dat ze het toch belangrijk vind om de buitenwereld te laten zien wat het bedrijf doet: “Het dna van Didi is expressief en kleurrijk, maar het gaat ook om ‘care’ en binding met de consument. Ook daarom hebben we ervoor gekozen in het kader van het jubileum een goed doel te steunen en daaraan een publiekscampagne te koppelen.”

Didi koos Natasja Froger tot het gezicht van de verjaardagscollectie. Zij steunde de stichting Heppie al eerder middels het RTL 4-programma: ‘De Frogers: helemaal Heppie.’.

Er is meer: Niet alleen biedt Didi met Stichting Heppie kinderen een mogelijkheid tot een onbezorgde vakantie, het modebedrijf zet zich ook al jaren in voor kinderen in India. “We helpen de mensen in fabrieken in onze productielanden, zodat ze een zelfstandig bestaan kunnen opbouwen, maar we werken ook al vier jaar samen met KWF Kankerbestrijding,” legt Yasha Elzas van de directie uit.

In 1980 opende Didi haar eerste store in Den Haag. Tegenwoordig heeft het bedrijf in Nederland 137 winkels. Van de 137 winkels heeft het bedrijf 118 winkels in 99 steden, twee shop-in-shops in V&D Amsterdam en Doetinchem. In 1993 werd de eerste winkel in België geopend. Inmiddels zijn dit er 17. Didi is van plan dit aantal verder uit te breiden. In de toekomst wil Didi zich richten op branding, uitbreiding van het aantal winkels en het openen van webshops in binnen- en buitenland.

Foto: Natasja Froger is het nieuwe gezicht van Didi.

Dit artikel is eerder gepubliceerd op dinsdag 23 februari 2010 op fashionunited.nl.

woensdag 17 februari 2010

Lifestyle en consumentengedrag – kansen voor de retail

Ben jij klaar voor de consument van morgen? Is je collectie afgestemd op zijn lifestyle, je story helder (en shareable), je added value duidelijk? Stylink was aanwezig bij een lezing van Vincent Gregoire, creative director van forecasting bureau Nelly Rodi uit Parijs. Op deze door Appletizer georganiseerde lezing stond de ontwikkeling van consumentengedrag centraal. Het motto: innovatie in de retailbranche. In zijn lezing bood Gregoire de retail concrete handvaten. Handvaten waar ook ontwerpers, marketeers en ondernemers hun voordeel mee kunnen doen.

Van blue collar naar blingbling
Om het gedrag van consumenten te kunnen duiden gaat Gregoire terug in de tijd, waardoor bij mij meteen het sociologische kwartje valt: de hippies en krakers van de jaren zestig en zeventig zetten zich af tegen de ‘blue collars’ van hun ouders. Zo ontstaat in de jaren ’80 een nieuwe generatie creatieve volwassenen. Het is de tijd van ‘performances, art en uitvindingen’. Tien jaar later volgt de weerslag daarop: dan wordt gezocht naar stabiliteit via materialisme. Dit leidt tot een doorgeslagen consumentisme dat terug te zien is in de jongerenculturen rond de eeuwwisseling. Daarbij ging het vooral om showing off: geld, seks en blingbling.

Fix this bug!
De consumptiegolf vindt zijn einde in de recente – en nog steeds voortdurende – wereldwijde economische crisis. Gregoire: “There was a big bug in the computer and we need to fix it.” Positief is dat vanuit problemen nieuwe oplossingen kunnen worden gevormd. En dat geldt ook voor de retail.

Bounce back: nieuwe lifestyles
De oplossingen voor de crisis vormen ook het startpunt voor nieuwe lifestyles die terug te vinden zijn in allerlei verschillende lifestyle- en trendvertalingen. We moeten door een dal voordat we iets kunnen veranderen. Bij Nelly Rodi is het key-concept dan ook: ‘rebounir’ of wel ‘bounce back’. Gregoire zegt daarover: ‘From consumer society to consideration society’. Voor de toekomst betekent dit dat ik-denken verandert in wij-denken. Positief dus!

De opkomst van de Prosumer
2011 wordt het jaar van de prosumer. Deze ‘professional consumer’ observeert, rationaliseert en bekritiseert; hij denkt na bij wat hij aanschaft en stelt vragen. ‘Wat houdt het product in, heeft het betekenis of een achterliggende gedachte, heeft het een meerwaarde, is de producent niet alleen gericht op winst, krijg ik de juiste service voor mijn geld?’ Het gaat zowel om mens als natuur. Bewust consumeren dus, het materialisme gaat overboord.


Vincent Gregoire ziet vier verschillende interessante lifestyles:

1. Fix-its: ‘Repair Power in hand of the consumers.’ Save en share. Urbanists. Herstellen van connectie met de natuur. Creëren van oplossingen: recycling, de-constructie, re-combining etc.

2. Emotechno’s: ‘Breaking out of authorities.’ Voorlopers. Het nieuwe zen met technologie wetenschap. Re-connecting. Nieuwe moderniteit.

3. Activisten: ‘I did it myself, in a very energetic way.’ Nieuwe rebellen, volgende generatie feministen. Man en vrouw met nieuwe balans. Respecteren wat was, zoals natuur. Opstandig zijn, met een reden.

4. Sophistocrats: ‘Imagine the future with alternative solutions.’ Het nieuwe classicisme. Morale waarden. Niet veel geld, meer met minder materialen. Groen en glitter. Het nieuwe luxe.


Kansen voor retail
Deze houding schept kansen voor de retailer. Wanneer de consument de waarde ziet van product, merk en/of bedrijf wordt het verder verteld. ‘Sharing’, de ‘mond tot mond’ reclame van deze tijd, is een centraal begrip. De consument deelt zijn ervaring via social media met zijn peers.
Voor de retail betekent dit alles dat inventiviteit sleutelwoord is. Alleen een goede winkeluitstraling is niet genoeg, je moet de consument wisselende sfeerbelevingen bieden. Het gaat nu ook niet langer om individueel beleefde voldoening, maar om wij-denken en hoop. Een nieuwe wereld, zowel real-life als virtueel. Gregoire concludeert: ‘be different, be innovative, readable, closer to your costumer en truthful’. Als je product en service waarde hebben komt de consument naar je toe.


De vier lifestyles zijn vrijwel een direct naar retail te vertalen. De ‘retail initiaves’ ofwel (sfeer)concepten zijn als volgt te gebruiken:

1. Conscious Citizens (fix-its): ‘Storytelling; Tell the truth; Back to Essence; Premium Second Hands; Recycled merchandising; Recycled Energy; Limited Assortment; Fair Price_Fair Choice; Charity system.’

2. Emotional Tech-y (emotechno): ‘Online Retail; Automotive Retail; Container Retail; On My Way Retail; Touch + Feel; High Concept Store; Try + Buy; Home Extension; Mobile Use; Visibility + Functionality.’

3. Experimentals (sophistocrats): ‘Hijacking; New Multi-brands; Human Inside the Store; Darkside.’

4. Happy Anti (activisten): ‘New Communities; Pocket + Pop up Stores; Neighborhood Fashion; Nearby Fashion; Nearby Grocery; Toys; Tag; In store Studio.’


Voor het luxe segment komt daar nog bij:

5. New Connoisseurs: ‘Premium Collaborations; Platinum Gold; Platinum Silver; Member Only; Primary Volumes; Art Gallery Boutique; Premium Service.’


Dit bericht is gepubliceerd op Stylink.nl, bekijk volledig artikel met beeldmateriaal.

donderdag 10 december 2009

Open sollicitatie: freelance/ interim medewerker web- en printredacties

Ik ben freelance mode journalist/ (web)redacteur. Doordat ik analytisch ben ingesteld en ik mij aan blijvend onderzoek onderricht, heb ik een efficiënte en kritische, maar objectieve kijk op de mode.

Mode is meer dan een stylistische rok. Mode is stijl. Mode is maatkleding en massa, social media, 24/7 business en daadkracht. Of is het draagkracht?

Persoonlijke note: Ik ben efficiënt, creatief en direct. Ik zet content om, interview, review, report, analyseer, adviseer en overleg.

Redactionele ervaring: Stylink.nl, Koken.nl (Sanoma Digital), Reload Magazine, CJP, Entity en Smiless.com.

Beeld: Monique Shaw

zondag 6 december 2009

Barnaart van Bergen over de mode, moed en mentor Bastiaan Van Schaik

Modeontwerper Michael Barnaart van Bergen (25) is op papier nog steeds student aan het AMFI. Dit modisch talent zeilde de praktijk in en kreeg het druk. Erg druk. Met de papieren collectie tijdens de C’est Brillant show op AIFW in 2008, een modeproject in het Amsterdamse Vondelpark, een collectie lederen handtassen (Anna) en zijn show tijdens het AIFW afgelopen januari 2009. Zijn studentenloopbaan ging on hold.

Barnaart van Bergens wereld weerspiegelt humor, glamour en zakelijkheid. Met de Nederlandse jazz/soul-zangeres Sabrina Starke en de saxofoniste Candy Dulfer als inspiratiebronnen. Michael ontwerpt zijn kleding voor een vrouw die duidelijk in de wereld staat. ‘Sympathieke, zakelijke en glamourous vrouwen van 30 tot 40 jaar.’ Alle exposure heeft wel gezorgd dat zijn oorspronkelijk doelgroep breder is geworden. ‘Ook jongeren wilden allemaal een collectiestuk aanschaffen na de AIFW!’.

Tastbare droomwereld
Het is geen toeval dat ook jongeren Barnaart van Bergen hebben ontdekt. De ontwerper wordt niet geleid door één signatuur, wel door de droomwereld van nu. Juist als het in tijden slechter gaat is het heerlijk onder te dompelen in een sprookje. ‘Je kunt het vergelijken met de ongekunsteldheid van een kind of met schilderen. Ik probeer een droomwereld tastbaar te maken en te laten reflecteren in mijn kleding’. Het is grappig om dit te horen in deze studio (annex showroom) die ruim is maar kaal, zelfs beetje saai, net opgeknapt en opgeleverd.

Commercie noodzakelijk
De jonge ontwerper ziet couture als een middel om een verhaal te vertellen. ‘Toch moet je als autonoom ontwerper of couturier ook concessies doen om het zakelijk te redden’, meent Barnaart van Bergen. Termen waarmee hij werkt zijn doorgaans: wonderland, elegant, confident en puur. Ik heb bewust gekozen voor een draagbare collectie tijdens de AIFW’. Iedereen wil toch dat zijn kleding gedragen wordt?’

Verdieping en duurzaamheid
Barnaart van Bergen laat alles in Nederland produceren. Dat is relatief duur maar levert volgens de ontwerper wel kwaliteit, op meerdere niveaus. ‘Ik vind het belangrijk dat mensen niet worden uitgebuit en het leer van de tassen is bewust van restproduct. En ook maatschappelijk heeft een ontwerper verantwoordelijkheid: in mijn show moet een zelfbewuste vrouw staan. Ik houd niet van die prille, onzekere en dunne meisjes. Verdieping is belangrijk’.

Wilskracht en Van Schaik
De student Michael rolde de modewereld in dankzij überstylist Sebastiaan van Schaik. Eerst sleepte Van Schaik hem mee naar Chanel, daarna werd hij gepusht om zijn papieren jurkencollectie te presenteren tijdens C’est Brillant op AIFW. Door een beetje geluk dus maar ook door zijn talent en de nodige wilskracht. Hij zat toen in zijn derde studiejaar. De collectie had een heel krappe deadline van slechts een paar weken. Het lukte.

Ga er op uit!
Mede door Van Schaik zag Barnaart van Bergen Het Licht. ‘Mode is geen enge, grote en boze wereld. Juist aan studenten wil ik laten zien: wees niet bang voor het onbekende. Zoek uit wie wie is. En zoek de personen met wie je wilt werken! Voor studenten zou ik graag een handboek schrijven over de modewereld’, besluit de jonge ontwerper, feitelijk zelf dus ook nog student.

Actrices en plannen
Of dat boek er komt is de vraag, want momenteel kleedt hij vier actrices. Opnieuw een voorbeeld van het feit dat je nooit weet wat er tussendoor zeilt. Maar Barnaart van Bergen heeft naar verluidt grootse plannen….in de gaten houden dus, deze jonge ontwerper…


Dit bericht is eerder gepubliceerd op Stylink.nl. Beeld: Jeroen Snijders.

zaterdag 14 november 2009

Edelkoort: zomerse vrijheid en agrarische tijden

Lidewij Edelkoort van Trend Union gaf onlangs haar 21ste trendseminar bij Appletizer in het muziekgebouw Amsterdam. Je zou haast denken haar laatste presentatie, aangezien Edelkoort, bekend van bladen als View on Color en Bloom, in het seminar zeer ver de toekomst inblikte. Concept: 2010 – 2050, the farm of the future. Met ook nog input voor zomer 2010: Imagine. Niks is te gek. Er leek een waar zomerbriesje te hangen. De veelal tot ‘goeroe’ verheven Lidewij Edelkoort deed ook zeer down to earth uitspraken.

Modesysteem is probleem
Na een korte beschouwing over de afgelopen trendforecasts van 2008 en 2009 wijdt Edelkoort met overtuiging het nieuwe thema in voor zomer 2010: Imagine. ‘Het nieuwe seizoen is vluchten in fantasie, want in tijden van crisis heeft de wereld behoefte aan extra creativiteit. Maar ik denk ook dat er een probleem is met het systeem van de mode’, meent Lidewij. ‘Op ontwerpgebied doet de mode het goed, zelfs steeds beter. Het probleem ligt echter bij het systeem’, want beoogt Edelkoort: ‘goede, rijke retailers zijn het beu modeshows te bezoeken’.

Mode verliest luxe uitstraling
Deze retailers geven aan dat ze liever Miami bezoeken voor kunst of Milaan voor design, terwijl het bezoeken van modeshows wel een onderdeel van hun werk is. ‘Dat betekent natuurlijk toch dat mode als fenomeen, die ooit zo ongelooflijke uitstraling had, terrein aan het verliezen is’, verduidelijkt Edelkoort. Consumenten shoppen ook liever online. Het zijn veranderingen in een overspannen economie, waar ook zij niet meteen een oplossing voor heeft. Wel draagt Li een aantal ideeën aan, waarin communicatie de sleutel lijkt te zijn. ‘Betreed hierbij paden die je nog niet hebt bewandeld.’

Guerilla en Pop-up
‘Zoek samen naar oplossingen. Het gaat niet om de nieuwste brands, meer om de wijze van presenteren.’ Edelkoort haalt als oplossing de nieuwe Guerilla stores en Pop-up shops aan. Cruciaal bij pop-up is, meent ze, een korte verkoopperiode. ‘De gedaalde interesse voor voornoemde retailers is iets recents, een globaal teken, in alle steden en landen. Het is belangrijk dat we iets verzinnen. Ik heb het gevoel dat we dichter bij elkaar moeten staan en dat we met anderen samen moeten. En juist doordat we zoeken naar nieuwe methoden heb ik het thema imagine genoemd’, aldus Edelkoort.

Forecasts om te filteren
Met deze duidelijke taal wordt de spits afgebeten voor de 13 forecasts voor 2010. Het blijft bij dergelijke analyses een kwestie van filteren. Handig is het concept van de thema’s van Edelkoort: ‘Alle takken van arts en craft, kunst en design’. Zij dienen als inspiratiebron voor de besproken thema’s: ‘Evanescent Elegance, Folded Volumes, Sculptural Spheres, Scribbled Scenarios, Photographic Memory, Tachistic Energy, Painted Emotions, Sketched Essentials, Watercoloured Florals, Illustrated Illusions, Embroidered Autonomy, Creative Craft, Collage Sculpture, Mapping Lifestyle’. Passend bij elk thema: Doe je ogen dicht en imagine.

Trends op een rij
Naast de thema’s serveert Edelkoort ook nog een trits trends: prints op ketting en geweven materialen, stoffen met tekeningen, schetsen, olieverf en waterverf kleuren. Een abstractere aanpak van design. Blockprint. Motief op streep. Micropatroontjes met ritme. Stoffen mogen volumineuzer, maar wel plooibaar: ‘Flooting Yarns’. Yellow becomes the new pink. Ga ook met oude stock aan de slag: remake, herprint en herdesign! Etnische kleuren, maar ook een landscape-kleurkaart. ‘Neem de basiscollectie onderhanden, in plaats van weg te lopen met de modehypes’, overtuigt Lidewij. Zet daarbij ook jezelf op de kaart: ‘Waar ben ik, wie ben ik en waar wil ik heen en begrens wat je zou kunnen zijn’: Tailoring.

2010 – 2050: Go with the flow
In het nieuwe tijdselement, 2010, hebben we een monolitische aanpak nodig. Edelkoort: ‘we leven al 20 jaar in citaten’. Terug naar het land en het contact met de medemens. Spreid het hunebed. Onze boer zorgt voor energie, authentieke, regionale producten en mono-maaltijden. Een boerenkeuken met een modern jasje en de kruidentuin als inspiratie. Het licht, de lucht en zuiverheid gaan ons aan het hart en we zullen de tijd landschappelijk maken. Oftwel: Go with the flow, de leidraad voor 2010 tot 2050 van onze nieuwe levensinstelling.

zondag 8 november 2009

Het modesysteem volgens angelique westerhof & prelude

Het systeem van de mode. Voor dit onderwerp kloppen we aan bij ontwerpers die deelnamen aan de Prelude tijdens de laatste AIFW. We spreken met Mattijs van Bergen, Catta Donkersloot, Conny Groenewegen en Sjaak Hullekes. En met de modische spin in het web Angelique Westerhof, oprichtster van het Fashion Institute Arnhem (FIA) en van de stichting Dutch Fashion Foundation (DFF). Wat is er naast passie, toewijding en doorzettingsvermogen nodig om het in het modevak vol te houden, ook buiten crisistijden…?

Menselijkerwijze modepatronen
Mode staat bekend als een harde 24/7-business. Maar het is onmogelijk om jaar in jaar uit 6 dagen per week, 16 uur per dag te blijven buffelen. Ontwerper Catta Donkersloot heeft daarom haar systeem omgegooid. ‘Ik ben dit seizoen van 30 outfits naar 15 outfits gegaan. Hierdoor heb ik meer energie en meer privé-tijd, maar vooral veel meer motivatie en inspiratie’. Ook bekend ontwerpster Saskia van Drimmelen bracht menselijke haalbaarheid terug in haar werkpatroon. ‘Je moet niet terugschrikken van hard werken maar tegelijkertijd wel weten waar voor jou de balans ligt.

Breed om rondkomen
‘Talent alleen is niet genoeg, drive en passie om door te zetten zijn noodzakelijk’, stelt Mattijs van Bergen. Veel jonge ontwerpers pakken van alles aan om rond te komen. Zo ook Van Bergen. Hij geeft workshops op academies en krijgt private orders. Donkersloot voert een commerciële lijn, krijgt coutureopdrachten en freelance klussen. Conny Groenewegen is in China haar producties gestart, ontvangt subsidie en heeft verschillende baantjes.

Van ploeteren, via failliet, naar succes
Startend modeontwerper staat volgens de geïnterviewden gelijk aan: de eerste jaren investeren, je overgeven aan (bij)baantjes, freelancen, subsidies aanvragen, soms zelfs geld lenen of met investeerders in zee durven gaan. En dat geldt niet alleen maar voor de catwalkshow maar überhaupt voor de productie van je collectie(s). En zelfs alle voornoemde inspanningen geven geen garanties… Ook Viktor&Rolf zijn failliet geweest – enkele malen zelfs – voordat ze van hun successen konden genieten.

Haalbaarheid en de lange adem
Dat rondkomen en collectie maken wel haalbaar is, laten Sjaak Hullekes en zijn partner Sebastic zien. Dankzij commerciële freelance klussen kunnen zij rondkomen, elk seizoen een collectie maken én naar Parijs en Milaan. ‘Natuurlijk proberen we altijd wel onze presentaties gesubsidieerd te krijgen, we vertegenwoordigen ook Nederland! En Parijs is gewoon heel duur.’ Een kwestie van lange adem? Hullekes: ‘We kunnen wel heel hard willen, maar het heeft een flinke aanloop nodig, daar moet je van uitgaan.’

Vier basispijlers
De marktwaarde van je product. Hullekes adviseert: ‘Stap niet te snel naar buiten. Ik merk dat starters te vlug een collectie en een presentatie willen neerzetten. Te ondoordacht. Want wat is a) de kwaliteit van…, b) de specialiteit van…, c) de mentaliteit rond… en d) de verkoopkanalen voor… je label? Die vier punten zijn de max., maar ook je basis, het startpunt. Doe je dit goed, dan beland je op tv, krijg je gratis reclame, het totaalplaatje.’

Structurele opbouw
Het is belangrijk om financieel vooruit te denken om een gezond bedrijf te kunnen opbouwen. Donkersloot legt uit: ‘Die opbouw van de financiële structuur, inclusief je shows, duurt wel een paar jaar. En je moet aansluitend bovenop de sales zitten.’ Hoe doen de andere Prelude-leden dit? De agent van Van Bergen gaat binnenkort Londen en Parijs, waar het grootste gedeelte van zijn markt zich bevindt, bewerken. Groenewegen heeft dit seizoen voor het eerst met een verkoopagent waarmee ze op de Modefabriek heeft gestaan en aan Atmosphere in Parijs deelneemt.

Modemotor
Angelique Westerhof pleit voor een gezonde(re) mode-industrie: ‘Tien jaar geleden was ‘t bar. Verschraling. Talentdrain. Geen koppeling met bedrijfsleven, overheid, media, opleidingen of het buitenland. Mijn doel en dat van een aantal anderen is om er weer een gezonde discipline van te maken, met (inter)nationale sales, goede productielijnen en heldere communicatie. En met mijn persoonlijke begeleiding aan ontwerpers die ik binnen de seizoenen begeleid. En als dit allemaal lukt dan ontstaat er een goed lopende machine!’

Het bundelen van krachten
De Dutch Fashion Foundation (DFF) bundelt krachten voor die gezonde mode, met jong en gevorderd talent. Door shows als Prelude en de Dutch Fashion Awards én met de Dutch Touch-campagne in het buitenland. Ook biedt de DFF samen met World Fashion Centre (WFC) een aantal gesubsidieerde studio’s aan aan ontwerpers. En begeleiding voor iedereen. Verder zoekt DFF naar opdrachten, zodat een ontwerper kan bijverdienen. ‘Daar waar mogelijk’, benadrukt Angelique Westerhof, ‘want het is niet zo dat er elke week een opdracht binnenkomt’.

Discipline als drijfveer.
Tijdens de Dutch Fashion Awards komt de hele branche nationaal als internationaal bij elkaar en kijkt met elkaar; waar staat Nederland als modeland? Kunnen we het hoger tillen? De ambitie van Westerhof en modeconsorten werd tijdens de AIFW (Fashion Week - red.) geïllustreerd door de locatie van Prelude: een van de mooiste hotels van Amsterdam.

Gedreven teams
Maar DFF blijft realistisch. Angelique geeft aan: ‘Iedereen weet dat we met elkaar moeten kijken tijdens deze crisis: wat kan wel, wat kan niet? Maar ieder team - ontwerpers, PR-bureaus als Coebergh en stylingbureaus als House of Orange - gaat ondanks alle hindernissen gewoon voor die discipline, de mode. En daar zijn we allemaal bij gebaat!’


Geïnteresseerd naar het beeld van Prelude tijdens AIFW? Bezoek Stylink.nl.

Beeld: RVDA