Posts tonen met het label Stylink. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Stylink. Alle posts tonen

maandag 8 februari 2010

modefabriek 28: overvloed, durf en inspiratie

Performances, catwalkshows, presentaties en exposities én een denimlab… De 28ste editie van modefabriek vond plaats op 24 en 25 januari 2010. Zeshonderd standhouders pakten uit in de thema’s refined, appearance, authentic, limited, industry en department. Stylink nam een kijkje op de tweede beursdag en ging op zoek naar inspirerende mode, design en stylinguitingen en interessante accessoires.

Bekijk de beeld reportage en het artikel op Stylink.nl.

dinsdag 5 januari 2010

Hip hop, het geweten en het geld (2)

Soul-searching, dat is de continue opdracht voor de hiphopper en skateboarder die samenwerkt met mondiale bedrijven. Om de eigen waarden niet te verliezen zit er weinig anders op dan steeds opnieuw het eigen geweten te toetsen: ben ik (nog steeds) tevreden, is dit de juiste uitdaging, sluit dit bedrijf (nog steeds) op mijn principes aan? Dat dit proces actueel is bewijst ook dat auteurs in binnen- en buitenland het antwoord in boekvorm gieten.

(Dit is deel 2 van een tweeluik. Wil je eerst deel 1 lezen? Be my guest.)

Het boek Small Giants van de Amerikaanse redacteur Bo Burlingham bijvoorbeeld kan het hersengeknars en de hartroerselen van autonoom creatieven van antwoord zijn. Het boek beschrijft namelijk kleine bedrijven die groot zijn geworden, door bij hun waarden te blijven of de keuze autonoom te blijven. Ook Tobias Krasenberg, afgestudeerd aan de Amsterdamse Rietveld, verdiepte zich in het dilemma. In zijn boek Why not? is the New No Way! beschrijft hij het ontstaan van de morele worsteling.

Sell-out als dilemma
Daar waar het nu fairly common ground is om als autonoom ontwerper uit de skateboard en hip hop scene samen te werken met mondiale bedrijven viel dat eind jaren 90 helemaal niet zo lekker. Door zo’n samenwerking aan te gaan werd je al gauw gezien als een ‘sell-out’. Krasenberg omschrijft deze term als: 'Anyone making good money for his own pocket, selling the culture, was considered a Sell-out.' Onaangenaam natuurlijk, want ‘selling the culture' betekent feitelijk verraad.

Wufte voorloper
Hiphoppers en skateboarders kunnen putten uit de geschiedenis. Uit de 17e eeuw maar liefst. De dandy bijvoorbeeld werd de grondlegger van het eenvoudiger mannenpak, waarbij niet zozeer economische maar vooral sociologische motieven speelden. José Teunissen omschrijft in de Macht van de Mode dat de dandy kiest voor een – voor die tijd - simpel kostuum als cultureel antwoord. 'Om de afstand met de generatie voor hem –de spil– en pronkzieke adel– te onderstrepen'. De opkomende industrialisatie ontsluit deze mode met confectie. Het principe van de dandy werd de kleding van de massa.

From anti to cash
Een veel recenter voorbeeld speelde in de zeventiger jaren met de opkomst en vercommercialisering van de punk. De nog immer maatgevende Vivienne Westwood maakte de tegendraadse maatschappelijke stroming commercieel toen zij in 1975 een collectie creëerde, geïnspireerd door de punk, met de titel `anti-fashion'. Slim, want “anti” klinkt lekker tegendraads en sloot aan bij de beleving van grote groepen. Deze zet zorgde ervoor dat de punkstijl fashion werd en geld in het laadje bracht.

Coolhunting & trendwatching
Er zitten interessante parallellen tussen de aard en vercommercialisering van punk in de jaren '70 en hip hop/skateboarding in de jaren '90. Multinationals hadden inmiddels een neus ontwikkeld voor subculturen. Via 'coolhunters' en 'trendwatchers' trachtten zij zich met underground te verbinden. Deze professionals moe(s)ten de laatste trends spotten binnen de jeugdcultuur en de juiste links leggen met de marketingstrategie. Journaliste en activiste Naomi Klein onderstreept dit in No Logo met: "De bedrijven moesten een merkidentiteit opbouwen die op deze nieuwe cultuur aansloot.”

Ontstaan van opties
Het aardige van de ontwikkeling is dat de samenwerkingsvormen diverser zijn geworden. Volledige samenwerking is een vorm. Maar ook de hiphopper/ skateboarder die zelf een commerciële lijn opzet en daar multinationals bij betrekt. Of de zogenaamde monitoring waarbij de hiphopper/skateboarder de eigen eisen en wensen bepaalt. Hij/zij brengt die met de collectie in bij een grotere specifieke organisatie.

Hanazuki en Patta
Een goed voorbeeld hiervan is de Amsterdamse multimediale studio Hanazuki die echt commerciële opdrachten met Nokia en O’Neill doet en daarnaast eigen werk creëert. Ook sneakerstore Patta (zie het eerste deel van dit tweeluik) heeft dit soort samenwerking, zoals met Nike en Asics.

Cultuur en cash in balans
In het algemeen houdt dit soort samenwerkingen in: afscheid van de fundamentalist – want er wordt samenwerking aangegaan. Maar ook van het fenomeen ‘sell-out’ – want er is een nieuwe weg gevormd. Een tweebaansweg dus met evenwicht tussen commercieel en eigen (vrij) werk. Tussen eigen waarden, grenzen en wil én de economische realiteit. Feitelijk vormen bedrijven als Hanazuki en Patta uit autonomie voortgekomen belangrijke marktspelers. Dandy, punk, hiphopper en de autonoom van morgen, het zal altijd opnieuw spelen: het streven naar de ultieme balans.

Dit bericht is eerder gepubliceerd op Stylink.nl.

Hip hop, het geweten en het geld (1)

Hip hop, skateboarding en vergelijkbare subculturen hebben een aura van contramine: onafhankelijk, vrij, rebels. De realiteit is anders. Tegenwoordig zijn creatieven binnen deze subculturen genoodzaakt zich te verbinden aan mondiale bedrijven. Uiteraard is er ook de keuze om voor sociale initiatieven te werken maar dat brengt nauwelijks geld in het laadje. Kortom: de creatieve hiphopper of skateboarder die een fatsoenlijk inkomen wil ontkomt amper aan samenwerking met een groot bedrijf. Het geld of het geweten…?

Hedendaagse samenwerkingsverbanden tussen subculturen en kapitalistische bedrijven zijn te herleiden naar de jaren 80. In deze periode stortten (de meeste bedrijven) zich op de naoorlogse generatie. Echter - deze besteedde aanzienlijk minder dan verwacht. Ergo - veel bedrijven concludeerden dat zij zich op de verkeerde doelgroep richtten.

Van Postwar-generations naar jongerencultuur
De markt verschoof in de jaren 90 daarom de aandacht naar jongerenculturen. Naomi Klein benadrukt in haar boek No Logo (2001): ‘Het was niet de tijd om Tide en Snuggle (zie beeld) aan huisvrouwen te verkopen – het moment was aangebroken om overal ter wereld de teenagers en hun volwassen imitators te bestoken met MTV, Nike, Hilfiger, Microsoft, Netscape en Wired Magazine ’.

Dior en de brandstrech
Het vercommercialiseren van uniciteit is historisch bezien nog veel ouder. Al in de jaren 20 waren bekende modeontwerpers als Dior en Cardin genoodzaakt hun collecties uit te breiden met een zelf opgezet ‘licensing systeem’ (nu: ‘brand-stretching’).
Binnen brand-stretching en licensing worden collecties uitgebreid met massaproducten. Met de opbrengsten worden de Haute Couture en Prêt-à-Porter-collecties bekostigd. Binnen licensing verkoopt men veelal ook de naam van de ontwerper aan externe bedrijven die daarvoor een winstmarge ontvangt. Ook nu zijn daar voorbeelden van als de Unicum-fiets van Frans Molenaar voor Gazelle.

De boodschap van Hip Hop
De hiphop-cultuur, in de jaren 80 ontstaan als communicatiemiddel voor onvrede over de maatschappij, is signalerend en – soms – activistisch. De stroming wordt in 2006 helder omschreven door de theoreticus Christopher James Wheeler: ‘Hip Hop wordt gebruikt om een vorm van uitdrukking te beschrijven die zowel vele vormen van symbolische vertegenwoordiging en stedelijke levensstijl omvat – via rap, breakdance, street art, et cetera – als het zoeken van een toevlucht binnen een maatschappij die schijnbaar de kwesties en de geloven van deze minderheidsgroep negeert’.

What’s the colour of money?
Wheelers omschrijving is duidelijk. Idem het feit dat samenwerking tussen subculturen en kapitalistische bedrijven (vaak) noodzakelijk is. Dan rijst de vraag: hoe kunnen subculturen als hip hop en skateboarding zo’n samenwerking aangaan met kapitalistische bedrijven zonder daarbij de eigen waarden te verliezen? Een ontwerper buiten deze scenes kan zichzelf natuurlijk dezelfde vraag stellen maar heeft niet per se dezelfde dwingende principiële achtergrond.

Het gedwongen huwelijk
Ter illustratie een aantal praktijkvoorbeelden. In eerste instantie werd Nike Inc., niet erg serieus genomen, toen zij in 2002 Nike Skateboarding oprichtte. Het duurde vijf jaar voordat er succes behaald werd. Critici van Adbuster magazine menen dat dit met name gelukt is door de manupulatie van de inkoopprijzen. Mogelijk maar door de verkoop van onder andere de Nike Skateboarding–schoenenlijnen lukt het de winkel Patta (alias: shoe/kicks) wel een eigen label op te zetten. Ook de samenwerking met Heineken en diverse ontwerpers kan vruchtbaar zijn; zoals met streetstyle ontwerper Daryl van Wouw die hierdoor shows en collecties kan bekostigen. Of tassenfabrikant Eastpak met modeontwerper Raf Simons. Zo blijkt maar weer dat het mes aan twee kanten kan snijden.

Vraagtekens
Deze successen ten spijt is het toch zaak voor de streetstyler om alert te zijn: kapitalistische bedrijven hebben ook een geloof: winst. Daaraan worden binnen de corporate world andere principes ondergeschikt gemaakt. Voor de hiphopper die de samenwerking aangaat gaan daarom weer nieuwe vragen spelen als: Welke waarden wil ik per se behouden? En: Hoe bewaak ik mijn basiswaarden binnen de commerciële samenwerking? Complexe vragen die een antwoord verdienen in deel 2 van Hip Hop, het geweten en geld.

Dit bericht is eerder gepubliceerd op Stylink.nl

zondag 6 december 2009

Barnaart van Bergen over de mode, moed en mentor Bastiaan Van Schaik

Modeontwerper Michael Barnaart van Bergen (25) is op papier nog steeds student aan het AMFI. Dit modisch talent zeilde de praktijk in en kreeg het druk. Erg druk. Met de papieren collectie tijdens de C’est Brillant show op AIFW in 2008, een modeproject in het Amsterdamse Vondelpark, een collectie lederen handtassen (Anna) en zijn show tijdens het AIFW afgelopen januari 2009. Zijn studentenloopbaan ging on hold.

Barnaart van Bergens wereld weerspiegelt humor, glamour en zakelijkheid. Met de Nederlandse jazz/soul-zangeres Sabrina Starke en de saxofoniste Candy Dulfer als inspiratiebronnen. Michael ontwerpt zijn kleding voor een vrouw die duidelijk in de wereld staat. ‘Sympathieke, zakelijke en glamourous vrouwen van 30 tot 40 jaar.’ Alle exposure heeft wel gezorgd dat zijn oorspronkelijk doelgroep breder is geworden. ‘Ook jongeren wilden allemaal een collectiestuk aanschaffen na de AIFW!’.

Tastbare droomwereld
Het is geen toeval dat ook jongeren Barnaart van Bergen hebben ontdekt. De ontwerper wordt niet geleid door één signatuur, wel door de droomwereld van nu. Juist als het in tijden slechter gaat is het heerlijk onder te dompelen in een sprookje. ‘Je kunt het vergelijken met de ongekunsteldheid van een kind of met schilderen. Ik probeer een droomwereld tastbaar te maken en te laten reflecteren in mijn kleding’. Het is grappig om dit te horen in deze studio (annex showroom) die ruim is maar kaal, zelfs beetje saai, net opgeknapt en opgeleverd.

Commercie noodzakelijk
De jonge ontwerper ziet couture als een middel om een verhaal te vertellen. ‘Toch moet je als autonoom ontwerper of couturier ook concessies doen om het zakelijk te redden’, meent Barnaart van Bergen. Termen waarmee hij werkt zijn doorgaans: wonderland, elegant, confident en puur. Ik heb bewust gekozen voor een draagbare collectie tijdens de AIFW’. Iedereen wil toch dat zijn kleding gedragen wordt?’

Verdieping en duurzaamheid
Barnaart van Bergen laat alles in Nederland produceren. Dat is relatief duur maar levert volgens de ontwerper wel kwaliteit, op meerdere niveaus. ‘Ik vind het belangrijk dat mensen niet worden uitgebuit en het leer van de tassen is bewust van restproduct. En ook maatschappelijk heeft een ontwerper verantwoordelijkheid: in mijn show moet een zelfbewuste vrouw staan. Ik houd niet van die prille, onzekere en dunne meisjes. Verdieping is belangrijk’.

Wilskracht en Van Schaik
De student Michael rolde de modewereld in dankzij überstylist Sebastiaan van Schaik. Eerst sleepte Van Schaik hem mee naar Chanel, daarna werd hij gepusht om zijn papieren jurkencollectie te presenteren tijdens C’est Brillant op AIFW. Door een beetje geluk dus maar ook door zijn talent en de nodige wilskracht. Hij zat toen in zijn derde studiejaar. De collectie had een heel krappe deadline van slechts een paar weken. Het lukte.

Ga er op uit!
Mede door Van Schaik zag Barnaart van Bergen Het Licht. ‘Mode is geen enge, grote en boze wereld. Juist aan studenten wil ik laten zien: wees niet bang voor het onbekende. Zoek uit wie wie is. En zoek de personen met wie je wilt werken! Voor studenten zou ik graag een handboek schrijven over de modewereld’, besluit de jonge ontwerper, feitelijk zelf dus ook nog student.

Actrices en plannen
Of dat boek er komt is de vraag, want momenteel kleedt hij vier actrices. Opnieuw een voorbeeld van het feit dat je nooit weet wat er tussendoor zeilt. Maar Barnaart van Bergen heeft naar verluidt grootse plannen….in de gaten houden dus, deze jonge ontwerper…


Dit bericht is eerder gepubliceerd op Stylink.nl. Beeld: Jeroen Snijders.

zondag 8 november 2009

Het modesysteem volgens angelique westerhof & prelude

Het systeem van de mode. Voor dit onderwerp kloppen we aan bij ontwerpers die deelnamen aan de Prelude tijdens de laatste AIFW. We spreken met Mattijs van Bergen, Catta Donkersloot, Conny Groenewegen en Sjaak Hullekes. En met de modische spin in het web Angelique Westerhof, oprichtster van het Fashion Institute Arnhem (FIA) en van de stichting Dutch Fashion Foundation (DFF). Wat is er naast passie, toewijding en doorzettingsvermogen nodig om het in het modevak vol te houden, ook buiten crisistijden…?

Menselijkerwijze modepatronen
Mode staat bekend als een harde 24/7-business. Maar het is onmogelijk om jaar in jaar uit 6 dagen per week, 16 uur per dag te blijven buffelen. Ontwerper Catta Donkersloot heeft daarom haar systeem omgegooid. ‘Ik ben dit seizoen van 30 outfits naar 15 outfits gegaan. Hierdoor heb ik meer energie en meer privé-tijd, maar vooral veel meer motivatie en inspiratie’. Ook bekend ontwerpster Saskia van Drimmelen bracht menselijke haalbaarheid terug in haar werkpatroon. ‘Je moet niet terugschrikken van hard werken maar tegelijkertijd wel weten waar voor jou de balans ligt.

Breed om rondkomen
‘Talent alleen is niet genoeg, drive en passie om door te zetten zijn noodzakelijk’, stelt Mattijs van Bergen. Veel jonge ontwerpers pakken van alles aan om rond te komen. Zo ook Van Bergen. Hij geeft workshops op academies en krijgt private orders. Donkersloot voert een commerciële lijn, krijgt coutureopdrachten en freelance klussen. Conny Groenewegen is in China haar producties gestart, ontvangt subsidie en heeft verschillende baantjes.

Van ploeteren, via failliet, naar succes
Startend modeontwerper staat volgens de geïnterviewden gelijk aan: de eerste jaren investeren, je overgeven aan (bij)baantjes, freelancen, subsidies aanvragen, soms zelfs geld lenen of met investeerders in zee durven gaan. En dat geldt niet alleen maar voor de catwalkshow maar überhaupt voor de productie van je collectie(s). En zelfs alle voornoemde inspanningen geven geen garanties… Ook Viktor&Rolf zijn failliet geweest – enkele malen zelfs – voordat ze van hun successen konden genieten.

Haalbaarheid en de lange adem
Dat rondkomen en collectie maken wel haalbaar is, laten Sjaak Hullekes en zijn partner Sebastic zien. Dankzij commerciële freelance klussen kunnen zij rondkomen, elk seizoen een collectie maken én naar Parijs en Milaan. ‘Natuurlijk proberen we altijd wel onze presentaties gesubsidieerd te krijgen, we vertegenwoordigen ook Nederland! En Parijs is gewoon heel duur.’ Een kwestie van lange adem? Hullekes: ‘We kunnen wel heel hard willen, maar het heeft een flinke aanloop nodig, daar moet je van uitgaan.’

Vier basispijlers
De marktwaarde van je product. Hullekes adviseert: ‘Stap niet te snel naar buiten. Ik merk dat starters te vlug een collectie en een presentatie willen neerzetten. Te ondoordacht. Want wat is a) de kwaliteit van…, b) de specialiteit van…, c) de mentaliteit rond… en d) de verkoopkanalen voor… je label? Die vier punten zijn de max., maar ook je basis, het startpunt. Doe je dit goed, dan beland je op tv, krijg je gratis reclame, het totaalplaatje.’

Structurele opbouw
Het is belangrijk om financieel vooruit te denken om een gezond bedrijf te kunnen opbouwen. Donkersloot legt uit: ‘Die opbouw van de financiële structuur, inclusief je shows, duurt wel een paar jaar. En je moet aansluitend bovenop de sales zitten.’ Hoe doen de andere Prelude-leden dit? De agent van Van Bergen gaat binnenkort Londen en Parijs, waar het grootste gedeelte van zijn markt zich bevindt, bewerken. Groenewegen heeft dit seizoen voor het eerst met een verkoopagent waarmee ze op de Modefabriek heeft gestaan en aan Atmosphere in Parijs deelneemt.

Modemotor
Angelique Westerhof pleit voor een gezonde(re) mode-industrie: ‘Tien jaar geleden was ‘t bar. Verschraling. Talentdrain. Geen koppeling met bedrijfsleven, overheid, media, opleidingen of het buitenland. Mijn doel en dat van een aantal anderen is om er weer een gezonde discipline van te maken, met (inter)nationale sales, goede productielijnen en heldere communicatie. En met mijn persoonlijke begeleiding aan ontwerpers die ik binnen de seizoenen begeleid. En als dit allemaal lukt dan ontstaat er een goed lopende machine!’

Het bundelen van krachten
De Dutch Fashion Foundation (DFF) bundelt krachten voor die gezonde mode, met jong en gevorderd talent. Door shows als Prelude en de Dutch Fashion Awards én met de Dutch Touch-campagne in het buitenland. Ook biedt de DFF samen met World Fashion Centre (WFC) een aantal gesubsidieerde studio’s aan aan ontwerpers. En begeleiding voor iedereen. Verder zoekt DFF naar opdrachten, zodat een ontwerper kan bijverdienen. ‘Daar waar mogelijk’, benadrukt Angelique Westerhof, ‘want het is niet zo dat er elke week een opdracht binnenkomt’.

Discipline als drijfveer.
Tijdens de Dutch Fashion Awards komt de hele branche nationaal als internationaal bij elkaar en kijkt met elkaar; waar staat Nederland als modeland? Kunnen we het hoger tillen? De ambitie van Westerhof en modeconsorten werd tijdens de AIFW (Fashion Week - red.) geïllustreerd door de locatie van Prelude: een van de mooiste hotels van Amsterdam.

Gedreven teams
Maar DFF blijft realistisch. Angelique geeft aan: ‘Iedereen weet dat we met elkaar moeten kijken tijdens deze crisis: wat kan wel, wat kan niet? Maar ieder team - ontwerpers, PR-bureaus als Coebergh en stylingbureaus als House of Orange - gaat ondanks alle hindernissen gewoon voor die discipline, de mode. En daar zijn we allemaal bij gebaat!’


Geïnteresseerd naar het beeld van Prelude tijdens AIFW? Bezoek Stylink.nl.

Beeld: RVDA

donderdag 29 oktober 2009

Appletizer: Passie, keuzes en durf kenmerken de toekomst

Opgehoogde schouders om makkelijker te bellen, Generation 404 die uw bedrijf verfrist en het opzetten van je eigen moestuin. Tijdens de Appletizer-lezing, begin deze maand, bieden bekend trendanaliste Christine Boland en jonge trendtalenten Sam Colijn en Marcia Nolte bedrijf en individu ingangen om de nieuwe tijd tegemoet te treden. Dat er een (geld)crisis is is één ding, hóe ermee om te gaan is cruciaal.

De Appetizerlezing vond plaats bij het Amsterdamse Platform 21, de modische innovatie- en inspiratieclub. Een zeer inspirerende setting, waar “hergebruik” en “biologisch verantwoord” letterlijk zichtbaar zijn. De locatie alleen al benadrukt de noodzaak van verandering – bij bedrijven, bij onszelf.

Basic bewustzijn
Oplossingsgericht denken. Welke rol kun je als bedrijf spelen? Duurzaam produceren, bijvoorbeeld. Begin bij de basics. Een leuk ecologisch en fair geproduceerd hemdje, T-shirt of pullover van je beste ontwerper. Groene energie binnen je bedrijf: in de toekomst zijn ramen met zonne-energiecellen niet weg te denken… En ook kleinschalig oplossingen; iedereen een eigen mok, scheelt bergen weggooibekertjes en onnodige CO2-uitstoot. En scheidt uw bedrijf het plastic afval al?

Hyperactiviteit en antibiotica
Met elkaar moeten we oplossingen bedenken – als bedrijf, als individu. Een eigen moestuin bijvoorbeeld, lekker onbespoten voedsel eten. Want al die kunstmatige toevoegingen zoals suiker en kleurstof zorgen voor problemen, zoals hyperactieve en te dikke kinderen. Puur dus, zoals door de natuur bedoeld. En zeg nou zelf, zitten we niet in onze maag met al die antibiotica in consumptievlees? Ennuh - wat doet dat met onze natuurlijke weerstand?

Psyche en het lichaam als maakbaar product
Boland geeft aan dat er ook psychisch werk aan de winkel is: 1 op de 4 mensen heeft een stoornis, zoals een depressie, borderline syndroom etc. Ook lichaamsmanipulatie zou hieronder kunnen vallen, zoals cosmetische capriolen als gelifte billen, jukbeenimplantaten en wat al niet, want ‘in hoeverre zijn deze ingrepen gezond?’. Trendtalent Marcia Nolte kijkt daar diametraal tegenaan: zij past in haar visie het lichaam juist aan aan het product. Voorbeeld: met een schouderverhoging kun je makkelijker telefoneren...

Meer lezen? Thema's 2011 en beeld bekijken? Lees verder op Stylink.

Beeld: Boekentafel van Richard Hutten

woensdag 28 oktober 2009

David Shah: mode is 'miss-judged' en 'underrated'

David Shah windt er geen doekjes om. Het modevak is zwaar, wordt onderschat en is niet alleen glamour en beauty. Het is een 24/7 business. Multitasker Shah publiceert magazines als ViewPoint, Textile View en View2. Is menswear designer van private labels. Heeft zijn eigen internationale consultancy. De 9-tot-5-mentaliteit was eigenlijk shocking toen hij 30 jaar geleden naar Nederland kwam als chief editor voor het magazine International Textiles. Maar ook: 'niks is onmogelijk'.

Mode is als voetbal
Shah (1951, Londen) trouwde niet alleen met zijn vrouw, maar eigenlijk ook met de modewereld. 'Ik werk ook tijdens kerstdagen. De magazines moeten toch gepubliceerd worden', legt Shah uit na de vraag of werk zijn leven is. 'Mensen zien alleen het glamoreuze aspect binnen de mode, niet de business zoals die is. Iedereen werkt megahard, voor superweinig geld. Je kunt het vergelijken met voetbal: er zijn 20 brilliante voetballers en de rest krijgt stank voor dank'.

Fundamentele kennis en ervaring
Veelal schatten ook studenten de business verkeerd in. Shah meent als oude rot in het vak dat bij afgestudeerde studenten die direct in de industrie willen starten vaak de basis nog onvoldoende is. Shah ontvouwt: ‘Ik weet zeker dat ze hetzelfde over mij zeiden 35 jaar geleden, maar ik heb echt het idee dat fundamentele kennis ontbreekt, zoals: hoe kleding is gemaakt, hoe kledingstukken zijn geprijsd, wat stoffen doen, waar materialen van zijn gemaakt, waar garens vandaan komen. Shah weet, als docent aan het Londense Royal College of Art, waar hij het over heeft: ‘Die basiskennis klinkt misschien enorm saai, maar is onmisbaar in de hedendaagse mode’.

Van overzicht naar reële informatie
Futurologen voorspellen maatschappelijke en modische bewegingen, maar gaan volgens Shah voorbij aan toegepaste aspecten. Zoals het maken en de verkoop van kleding, het contact met de retailers en het uitvinden wat de problemen zijn. ‘Ik ben geen futuroloog. Ik ben een brands-person die in bedrijven écht relevante zaken uit het totaalplaatje naar voren haalt. Zaken die de medewerkers zelf al niet meer zien omdat ze geen overzicht hebben’. Shah biedt opdrachtgevers zodoende reële brand-informatie.

Winst én oplossing
‘Mensen houden van merken omdat het een identiteit biedt. In de jaren ‘90 kochten mensen brands om het probleem ‘veilig voelen', ook door de kledingeisen binnen bedrijven’. In de zakelijke markt groeiden de ICT- en grafisch ontwerpsector explosief en ook bij deze professionals groeide de vraag naar passende kleding. Het verlangen van de consument bepaalde dus de richting en het succes voor veel brands. Kortom: merken hebben niet hun identiteit opgelegd, maar ontwikkelden zich door de consumentenvraag. En de markt is natuurlijk zo: u vraagt, wij draaien. Er moet brood op de plank.

Trends en tendensen
Trends in de fashionbusiness waren echt in opkomst in de vroege jaren ‘80. ‘Premier Vision, Li Edelkoort, Nelly Rodi en ik zijn destijds allemaal begonnen. Voor die tijd waren er nog geen trends, oftewel tendensen. Ik gebruik liever het woord tendens in plaats van trend’, vertelt Shah gefascineerd. ‘Een trend is een fashion mood, een kortstondige hype. Tendensen daarentegen zijn bewegingen, ontstaan door de massa. Je kunt het zien als evolutie. Een constante vernieuwingsdrang.’

Niks is onmogelijk
‘Voor de twintiger met ambitie is het erg moeilijk tegenwoordig. Het is belangrijk dat we nieuwe mogelijkheden vinden. We hebben allemaal verschillende talenten. Zelfs als je geen supergoede ontwerper of stylist bent, kun je deel uitmaken van de fashioncycle.' Zoals Shah ook op het Amfi-seminar Beyond Green zei: Think out of the box, denk buiten de gebaande paden. Niks is onmogelijk.‘ Maar het is wel belangrijk dat men ideeën van anderen leert respecteren, stelt Shah, ‘want om iets extreems te doen, heb je de hulp van een hoop mensen nodig’.

Zelfstandig samenwerken
Het is aan modeontwerpers om de handen ineen te slaan met bijvoorbeeld verkopers, productontwikkelaars en andere creatieve mensen. ‘Breid je netwerk uit. Wees zelfstandig, maar ga samen te werk. Verdubbel je kansen.’ Ook benadrukt Shah: ‘Zorg voor een goede financiële basis en iemand die de productielijnen begrijpt. Het blijft een six-month business: pas na 6 maanden ontvang je het geld van de afgelopen collectie. En in die periode heb je niet alleen het overzicht nodig vanuit de verkoop, maar ook over de aankomende collecties.

Communiceert dit?
Maar voordat je ook maar iets naar buiten brengt, zoals collecties, gedachten of ideeën, suggereert Shah om je te bedenken: ‘communiceert dit?’. Deze achterliggende gedachte of toets blijkt enorm belangrijk te zijn. Niet alleen inhoudelijk binnen collecties, maar ook binnen de communicatie op allerlei (creatieve) vakgebieden.

Voor beeldmateriaal van dit artikel en english summary bezoek Stylink.nl

maandag 19 oktober 2009

Charlotte Bik over passie, overleving en intermenselijke styling

Cultureel stijl & mood-onderzoek is de specialisatie van prognosestylist Charlotte Bik. Afgelopen januari heeft zij – als gevestigde naam in de modebranche - haar eigen bureau opgezet. Momenteel werkt Bik nog vanuit huis: sfeervol en verrassend systematisch. Daar werkt zij met haar eigen methodiek analyses uit van personen en bedrijven. Met stylink.nl spreekt zij over passie, structuur, Dyanne Beekman en natuurgetrouwheid. ‘Styling is communicatie van mens tot mens’.

Modern met oude stempels aan de muur en dierlijke elementen in de kamer. Een witte omgeving met kleuren van zaden en gedroogd gras. In deze persoonlijke sfeer spreek ik Charlotte Bik. Deze professional heeft 19 jaar aan ervaring in de commerciële mode-industrie: Livera, Intres, Euretco, Hans Ubbink, Dyanne, Linolux, Sandwich, Mitex, Houtbrox, Humberto Tan, Inspiration for Men, S.I.E.K, Get Smart en Yolanthe. Biks carrière begon echter met veel discussie…

Krenterige mode
Op de Arnhemse Hogeschool voor de Kunsten streden docenten destijds met elkaar over Bik. Moest het jonge talent mode doen of beeldende kunst? Uiteindelijk koos zij zelf: Modevormgeving. Na de academie volgde een stage als styliste damesmode voor de retailorganisatie Samen Sterk. Modebedrijven waren krenterig en namen niet zomaar iemand in dienst. Het betekende hard werken voor noppes, maar ook een goeie aanvulling op het C.V.

Analyse naar drijfveren
Bik noemt zichzelf een “commercieel creatief denker”. In haar werk structureert ze op basis van een eigen analysesysteem mensen en bedrijven. Ze licht toe: ‘Mijn passie voor mode start met het fenomeen mens (als merk). Ik wil groepen doorgronden; ook een bedrijf zie ik als groep, een DNA-entiteit, en daarom een merk. Het is belangrijk dat ratio en gevoel in balans zijn; ik zoek automatisch naar een structuur en emotie.’ Biks specialisme in en passie voor het creëren van concepten, brandbooks en het uiteindelijke product krijgen vorm door dat structureren. De kernvragen voor haar zijn: “Waarom doen mensen wat ze doen? Wat zijn de drijfveren en waarom?”

Windrichting en gevoel
Charlotte Bik gebruikt persoonlijk contact in de vorm van ‘workshops’ en ‘personal shopping’ om tot de kern van zowel personen als bedrijven te komen. Die ‘shopping’ wordt ingezet binnen haar systeem dat feitelijk bestaat uit culturele stijlonderzoeken. De globale opzet van haar methodiek: vier windrichtingen zijn gekoppeld aan vier menselijke gevoelens. Persoonlijke keuzes leveren een persoonlijk (bedrijfs-/merk) profiel op.

Traditionele parallel
Interessant is dat Biks systematiek aansluit bij oude, traditionele technieken: ook de I Tjing gebruikt windrichtingen voor de benadering van een persoonlijke omstandigheid. En het Ennaegram met haar negen persoonstypen. Ook Biks systeem is geënt op individualiteit en persoonlijke keuze. Haar totale systeem is te geavanceerd en uitgebreid om hier volkomen uiteen te zetten maar enorm logisch! En erkent het feit dat geen van ons gelijk is.

Waarheid en passie
Bij het doorgronden van mensen en groepen geeft Bik zich ook de taak om het persoonlijke naar boven te halen. Als voorbeeld geeft ze haar opdracht met modestyliste en TV-presentatrice Dyanne Beekman. ‘Ik zoek uit wie zij als persoon is, onder andere door de eerdergenoemde ‘shopping’-methode. Haar voorkeuren in food en parfum, kunst, boeken etc. zijn bijvoorbeeld even belangrijk als haar keuze in mode. Het einddoel was bij deze opdracht Dyanne’s persoon en passie door te klinken in de collecties van onder andere Livera en later C&A. Juist doordat de persoonlijkheid van Dyanne in de collecties tot uiting komt, is deze aantrekkelijk voor het publiek. Je koopt als het ware een stukje Dyanne.’

Styling is intermenselijk
‘Styling’ is echt iets van nu. Waar je ook kijkt – internet, bladen, omgevingen – alles is tegenwoordig gestileerd. Biks uitleg is eenvoudig. ‘Het is communicatie van mens naar mens; wat je ook voor de buitenkant ontwerpt en/ of er op plakt, het is een weerspiegeling van personen.” Binnen haar activiteiten is de uitkomst de puurste vorm. Zij vindt zichzelf dan ook geen modisch type, modemens of trendvolger. Echtheid vindt Bik belangrijker. Authenticiteit, originaliteit en individualisme binnen de kudde.

Survival of the fittest
Elk jaar worden er honderden stylisten klaargestoomd. Mode, interieur en autonoom. ‘Zoveel stylisten. Eigenlijk is dit jammer. Styling is zo’n commercieel fenomeen geworden, het is bijna onterend aan het vak. In de praktijk draait het om survival of the fittest. Wil je tegenwoordig ergens komen, dan moet je tot het gaatje.’ Toch ziet Bik ook mooie kanten. Tussen de honderden stylisten zitten er altijd een paar met echte passie, echt talent en hart voor het vak. Zij doen het niet om de commercie en hebben daardoor de innerlijke drive om door te zetten in dit toch wel harde vak.

Ambitie en passie
Onderwijs kan wel degelijk veel betekenen om tot de kern en verdieping van een persoon te komen. Toch heeft Bik nog een kritische opmerking. ‘Op academies lijkt het soms te draaien om de ambitie van studenten en niet om talenten, kwaliteiten en principes. Het teveel op het voetstuk plaatsen van een student kan net zo erg zijn als het niet koesteren en zien van ander talent. Talent in combinatie met passie voor het vak moet maatgevend zijn.’

Be generous…
Tot slot geeft de ervaren Bik jong talent nog een raad mee. ‘Doe geen dingen om de ander maar blijf juist bij jezelf’. Een bruikbare conclusie of richtlijn voor studenten én voor professioneel stylisten, redacteuren, creatieven en … tsja, voor wie niet, eigenlijk? ‘Weten wat je wilt. Geloven in jezelf. De diepte ingaan. En dan volgt het pad vanzelf.’ Deze raad klinkt als een hart onder de riem. Niet voor niks blijkbaar is Biks bedrijfsmotto: Be generous…

Benieuwd naar beeldmateriaal? Bezoek Stylink.

Beeldmateriaal eigendom van Charlotte Bik

dinsdag 29 september 2009

Woonbeurs 2009: verpersoonlijking en uniciteit

Alweer de 17de editie van de Woonbeurs in Amsterdam. Van zaterdag 26 september tot 4 oktober staat de Amsterdam RAI in het teken van binnen- en buitenwonen. Alle stijlen zijn verdeeld over vier thema’s: Home, Style, Design en - nieuw - Outside, verspreid over vier hallen. Na een stevig persontbijt nam Stylink nieuwsgierig een kijkje.

De nadruk ligt op persoonlijk advies en producten op maat. Daarnaast mag luxe niet ontbreken. Een boot, een zwembad en de nieuwe Volvo laten zien dat dromen mag. Met een paar afhakers, maar welgeteld 300 deelnemers op de beurs is er van een crisis niks te merken.

Voor hele artikel lees verder op Stylink.nl

Beeld : Yildiz Celie van Eigen Huis en Interieur