Posts tonen met het label fotografie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label fotografie. Alle posts tonen

woensdag 7 november 2012

Het Stedelijk Museum spiegelt nietszeggendheid moderne tijd

Als de moderne schilderkunst in Het Stedelijk Museum Amsterdam, een reflectie is van de tijd, dan lijkt het erop dat de maatschappij daadwerkelijk zo simpel is, als zij zich gedraagt en gedroeg de afgelopen eeuw. In de ban van het consumentisme, zoals Andy Warhol symbolisch weergeeft in 1962 met honderd cans.
De leegheid in de werken. Het platte vlak beschilderd met slechts een paar streken of lijnen. Hoewel dit modernisme ook een grafische stijlperiode inluidt, spiegelt deze versimpeling naar mijn idee een nietszeggendheid binnen de maatschappelijke ontwikkeling. Bedrijven die zich na de oorlog richten op welvaart. Een tijd waarin overvloed heerst en consumeren een leegte tracht op te vullen. Is geld wel hetgeen dat zo gelukkig maakt?

Mondriaan, toonbeeld van het modernisme

,,Niet nadenken, meedoen. Niet nadenken, meedoen’’, zei Youp van ’t Hek mooi in een conference in de jaren negentig. Een vicieuze cirkel van werken, wonen, slapen en consumeren. Een constante van dag in, dag uit hetzelfde. Een herhaling alsof de mens een machine is, alsof hij of zij iedere seconde een dopje op de tandpasta draait. Geproduceerde producten moeten vermarkt. Een uitgelezen kans voor grafische industrie, maar een moment van bezinning is er amper bij.

 Larry Sultan (1946), Pictures from Home (1982-1992)

De fotografie in het museum voelt als een opluchting ten opzichte van de moderne schilderkunst. Een verlichting en een doorbraak in techniek die zuchten naar het digitale tijdperk. Nieuwe paden worden bewandeld. Meer gevoel en expressie lijken te worden verbeeld. De tijd lijkt, na even stil te hebben gestaan weer te bewegen. Maar voordat we een nieuw tijdperk laten inblazen, vraagt het leven niet om bezinning?

Andreas Gursky, Leipzig 1955

Het vernieuwde Stedelijk Museum Amsterdam opende met een begrotingstekort van vier miljoen op 22 september 2012.

dinsdag 23 oktober 2012

The Eye has to Travel over Diana Vreeland sterke personificatie

Zondag 21 oktober bekeek ik met select publiek de voorvertoning van The Eye has to Travel in Cinema Oostereiland. ‘Devine’, om de strekking, de geest en de sfeer van de documentaire over de typerende redacteur Diana Vreeland (1903-1989) in haar eigen woorden te betitelen. 

Vreeland was niet alleen het succes achter Harper’s Bazaar en Amerikaanse Vogue. Nee, ze is juist grondlegger voor het 'format' van de modetijdschriften. Vreeland is een rolmodel. Ze besefte, doordat ze in haar jeugd door haar moeder werd weggezet als lelijk eendje; wil je ergens komen, moet je opvallen. Oftewel: ‘The life you want, you make it yourself’ en zoals ze tegen haar kinderen zei: ‘Be the worst or the best, but don’t be in the middle’.



De documentairemaker leidt de kijker door alle meegemaakte 'stijlperiodes' van Vreeland. De jaren 10, 20, 30, .. tot de jaren 70. Haar weergaloze inspiratie weerklinkt in iedere glossy op de plank bij de boekhandel en is terug te zien in de typerende stijl van haar interieur. Ze bekroont haar werk door van Metropolitan Museum of Art’s Costume Institute een succes te maken nadat bezoekers uitbleven. Het vergankelijke van de mode spiegelt ze hier aan het publiek.

De documentaire is niet alleen voor de modekenner een must see. De verfilming is voor elke liefhebber van maatschappij, kunst en cultuur een fraaie vertoning en beleving. 'Outstanding'!

De eerste twee weken van november 2012 is de verfilming over het werk en leven van Vreeland te zien in de Hoornse bioscoop.