Een show op wereldformaat bij Chanel. Ontwerper Karl Lagerfeld gebruikt grof geschut voor de presentatie van de herfstcollectie 2013. Een enorme wereldbol op de catwalk en een show met ‘Globalisation’ als thema. Conceptueel sterk, maar met een luchtje.
Concepten kunnen van betekenis zijn, omdat het om de achterliggende gedachte gaat. In het geval van Chanel spreken we van gebakken lucht. Zeker als we kijken naar de show voor de lente/zomer 2013. Een catwalk gesierd met draaiende windmolens zonder wind en zonnepanelen wachtend op de zon...
Spring/summer 2013
Een concept voor de vorm, want hoe dan ook bewerkstelligt Lagerfeld voor Chanel op het gebied van 'planet, people en profit' helemaal niets. Voorlopig heeft het merk bij Rank a Brand, een internationaal opererend platform dat merken onder de loep neemt, nog geen enkel duurzaam criterium gehaald. Het luxemerk, dat baadt in het geld voor mogelijke verbeteringen, scoort 0 uit 22.
Dat de kleding van luxemerken soms levenslang meegaat, betekent niet dat we over milieuvriendelijke kleren spreken. Integendeel. De vervuilende textielbewerkingen in de industrie zijn nog altijd om te huilen. Greenpeace deed onderzoek. Een Detox campagne was het resultaat, waardoor enkele merken en ketens beloven hun leven te beteren.
Detox campaign background
Mogelijk zijn er plannen omtrent duurzaamheid bij Chanel, maar in principe hebben we het tot dusver over een sterk conceptuele uitdrukking, waarbij de toepassing achterblijft. Grappig genoeg, want op de kunstacademie kom je hier niet mee weg. De man mag dus wel uitkijken dat hij zijn vingers niet brandt. Deze catwalks kosten namelijk nog altijd meer energie dan het oplevert.
Es ist nicht so schön herr Lagerfeld.
Posts tonen met het label textielveredeling. Alle posts tonen
Posts tonen met het label textielveredeling. Alle posts tonen
dinsdag 5 maart 2013
vrijdag 9 november 2012
Visie op wol ondergesneeuwd door design
'Is dit nou mode', denk ik, terwijl ik het totaal bekijk tijdens de opening van de Campaign for Wool in Hôtel Droog in Amsterdam. Er ontbreekt een visie en dat binnen, een verzameling van 21 vooraanstaande Nederlandse ontwerpers. Als een visie alleen om ontwerpen draait, dan is toekomst van de mode ver te zoeken.
Begrijp mij niet verkeerd. De meeste ontwerpen waren werkelijk mooi, zoals van Jan Taminiau en youasme measyou. Toch had het totaal een licht academisch gehalte. Aangeklede paspoppen met een designjasje en weinig concept. Alleen de achtergrond van de ontwerper uitgelicht bij het werk en vernoemd in een daarentegen wel strak vormgegeven boekje. Maar waar de visie op wol van de ontwerpers nu over ging?
Experimenten met het garen, enkele interessante breitechnieken, maar een innoverende modeontwerper kan toch ook zijn eigen stoffen ontwikkelen? En ja natuurlijk kost dit tijd. De keuze lijkt niet verder te zijn gegaan dan gewone stoffen van wol of - de te kunnen gebruiken - biologische of biodynamische wol.
Een kledingstuk zou in de basis mooi moeten zijn. Hoewel wol een natuurlijk materiaal is, stond deze net als katoen, bekend als schadelijk en dieronvriendelijk. Schapen die tot over de oren in de bestrijdingsmiddelen werden gedoopt en geschoren tot bloedens toe. Ontwerper Winde Rienstra leek hier over na te hebben gedacht, want zij noemt als enige duurzaamheid als belangrijke waarde in haar werk.
Hoewel de insteek van de uit Engeland overgewaaide Campaign for Wool is: 'natuurlijke wol' en het duurzame gebruik door de kwaliteit ervan, zie, lees en hoor je niets over duurzame waarden. Duurzame ontwikkeling begint bij textiel. De wolindustrie, die met name in Australië huist, lijkt dit enigszins begrepen te hebben, maar ook hier is onduidelijk hoever de waarden gaan.
Om vervolgens bij de textielveredeling, zoals het wassen, bleken, afkoken en ontsterken (verwijderen van pap gebruikt voor weven) en het coaten aan te komen. Tijd voor innovatie dus, zodat met betere materialen gewerkt kan worden, om vooral het designgehalte van de ontwerpers up-to-date te houden.
Begrijp mij niet verkeerd. De meeste ontwerpen waren werkelijk mooi, zoals van Jan Taminiau en youasme measyou. Toch had het totaal een licht academisch gehalte. Aangeklede paspoppen met een designjasje en weinig concept. Alleen de achtergrond van de ontwerper uitgelicht bij het werk en vernoemd in een daarentegen wel strak vormgegeven boekje. Maar waar de visie op wol van de ontwerpers nu over ging?
Winde Rienstra
Experimenten met het garen, enkele interessante breitechnieken, maar een innoverende modeontwerper kan toch ook zijn eigen stoffen ontwikkelen? En ja natuurlijk kost dit tijd. De keuze lijkt niet verder te zijn gegaan dan gewone stoffen van wol of - de te kunnen gebruiken - biologische of biodynamische wol.
youasme measyou
Een kledingstuk zou in de basis mooi moeten zijn. Hoewel wol een natuurlijk materiaal is, stond deze net als katoen, bekend als schadelijk en dieronvriendelijk. Schapen die tot over de oren in de bestrijdingsmiddelen werden gedoopt en geschoren tot bloedens toe. Ontwerper Winde Rienstra leek hier over na te hebben gedacht, want zij noemt als enige duurzaamheid als belangrijke waarde in haar werk.
Jan Taminiau
Hoewel de insteek van de uit Engeland overgewaaide Campaign for Wool is: 'natuurlijke wol' en het duurzame gebruik door de kwaliteit ervan, zie, lees en hoor je niets over duurzame waarden. Duurzame ontwikkeling begint bij textiel. De wolindustrie, die met name in Australië huist, lijkt dit enigszins begrepen te hebben, maar ook hier is onduidelijk hoever de waarden gaan.
Hyun Yeu
Om vervolgens bij de textielveredeling, zoals het wassen, bleken, afkoken en ontsterken (verwijderen van pap gebruikt voor weven) en het coaten aan te komen. Tijd voor innovatie dus, zodat met betere materialen gewerkt kan worden, om vooral het designgehalte van de ontwerpers up-to-date te houden.
Abonneren op:
Posts (Atom)




