‘Shift Happens’: een bio-based economy

Trendwatcher Adjiedj Bakas voorspelde op de eerste dag van de Ondernemers 2-Daagse van HDC media in Uitgeest hoe ondernemers uit de crisis konden komen of hier eigenlijk ver vandaan kunnen blijven. De toekomst: een ‘bio-based economy’.



Lees het verslag hier op de website van Duurzaam Ondernemen in Noordwest-Holland.

Wereldbeeld Lagerfeld voor Chanel slechts show

Een show op wereldformaat bij Chanel. Ontwerper Karl Lagerfeld gebruikt grof geschut voor de presentatie van de herfstcollectie 2013. Een enorme wereldbol op de catwalk en een show met ‘Globalisation’ als thema. Conceptueel sterk, maar met een luchtje.

Concepten kunnen van betekenis zijn, omdat het om de achterliggende gedachte gaat. In het geval van Chanel spreken we van gebakken lucht. Zeker als we kijken naar de show voor de lente/zomer 2013. Een catwalk gesierd met draaiende windmolens zonder wind en zonnepanelen wachtend op de zon...


Spring/summer 2013

Een concept voor de vorm, want hoe dan ook bewerkstelligt Lagerfeld voor Chanel op het gebied van 'planet, people en profit' helemaal niets. Voorlopig heeft het merk bij Rank a Brand, een internationaal opererend platform dat merken onder de loep neemt, nog geen enkel duurzaam criterium gehaald. Het luxemerk, dat baadt in het geld voor mogelijke verbeteringen, scoort 0 uit 22.

Dat de kleding van luxemerken soms levenslang meegaat, betekent niet dat we over milieuvriendelijke kleren spreken. Integendeel. De vervuilende textielbewerkingen in de industrie zijn nog altijd om te huilen. Greenpeace deed onderzoek. Een Detox campagne was het resultaat, waardoor enkele merken en ketens beloven hun leven te beteren.


Detox campaign background

Mogelijk zijn er plannen omtrent duurzaamheid bij Chanel, maar in principe hebben we het tot dusver over een sterk conceptuele uitdrukking, waarbij de toepassing achterblijft. Grappig genoeg, want op de kunstacademie kom je hier niet mee weg. De man mag dus wel uitkijken dat hij zijn vingers niet brandt. Deze catwalks kosten namelijk nog altijd meer energie dan het oplevert.

Es ist nicht so schön herr Lagerfeld.

Journalistieke vrijheid houdt stichting Fairtrade Max Havelaar scherp

De wereld stond op zijn kop. De stichting Max Havelaar, die staat voor eerlijke verloning, zou oneerlijke praktijken beoefenen in Afrika.

Voor degenen die het hebben gemist. Cacaoboeren aangesloten bij drie coöperaties zijn ontevreden over hun inkomsten en blijken niet goed geïnformeerd, onderzochten Afrikaanse journalisten. Eén van de plantages was van Max Havelaar de andere van UTZ Certified. De bijeenkomst van Fairtrade Gemeenten Nederland en stichting Max Havelaar zorgde voor enige opheldering over de kritische uiting van deze onderzoeksjournalisten over de coöperaties.

Minimumprijs
Een ding is zeker, de verloning aan de boeren(coöperaties) gaat in ieder geval gepaard met een minimumprijs voor de geleverde cacao. Zodra prijsschommelingen ontstaan in de markt, door speculanten of slechte oogsten, zijn de boeren gegarandeerd van een goede prijs over hun product. ,,Sinds 2010 stijgt deze berekende prijs, doordat de lasten stijgen. Deze minimumprijs wordt berekend aan de hand van de productiekosten en met behulp van de literatuur’’, aldus manager ontwikkelingswerk Fenny Eshuis van Max Havelaar.
Je kunt je natuurlijk nog wel afvragen of de hoogte van de prijs genoeg is voor een leefbaar loon voor de boeren én werknemers.

Premie
Hoe het ook zij, zodra de marktprijs hoger komt te liggen dan de minimumprijs, gaat een premie van kracht die de boer zou moet verdelen over de werknemers. Zie het als winst en winstdeling. Dit extra voordeel is bedoeld voor investeringen, waar de hele gemeenschap van hoort te profiteren, waardoor kinderen bijvoorbeeld naar school kunnen of waarvan een waterpomp aangelegd kan worden in het dorp.

Uit gesprek met Max Havelaar en de betreffende onderzoeksjournalisten uit Afrika moet nog blijken of de coöperaties de premie heeft verdeeld.

Fairtrade
Er waren nogal wat onduidelijkheden. Boeren bleken niet voldoende te weten over het keurmerk Fairtrade van Max Havelaar en dit certificaat zelfs niet te kennen. Ook viel in principe één van de drie cacaoplantages waarover geschreven is onder Max Havelaar. Twee vielen onder UTZ Certified. Dus waarom ligt UTZ niet onder vuur? Hun eisen schijnen zelfs minder streng te zijn.
Blijkt over het algemeen uit onderzoek en controles dat coöperaties de eisen van Fairtrade Max Havelaar niet doorvoeren, kunnen deze organisaties worden afgestoten. Niet dat de werknemers van de boeren hiermee geholpen zijn, maar het geeft in ieder geval aan dat er wel degelijk regelgeving is.

Journalistieke macht
Als journalist kan ik mij enige frustratie bij de Afrikaanse journalisten voorstellen. Juist omdat Afrika in veel opzichten zo armzalig is en vooral omdat de situatie volgens enkele boeren binnen de coöperaties niet goed lijkt, hoewel keurmerken gelden. En dat is jammer en om die reden respecteer ik de kritiek van deze journalisten, zodat de huidige problemen kunnen worden opgelost en toekomstige worden voorkomen, want wie weet, is de koffie ook wel niet zo zuiver.. Een mens kan niet kritisch genoeg zijn in deze wereld.

De Max Havelaar certificering, een investering voor diegenen die dit label voeren, garandeert een minimumprijs, premies bij hogere marktprijzen, het beschermen van de lokale omgeving, duurzaam management voor de boerderij en beschermt werknemersrechten volgens International Labour Organisation waarden. 

Visie op wol ondergesneeuwd door design

'Is dit nou mode', denk ik, terwijl ik het totaal bekijk tijdens de opening van de Campaign for Wool in Hôtel Droog in Amsterdam. Er ontbreekt een visie en dat binnen, een verzameling van 21 vooraanstaande Nederlandse ontwerpers. Als een visie alleen om ontwerpen draait, dan is toekomst van de mode ver te zoeken.

Begrijp mij niet verkeerd. De meeste ontwerpen waren werkelijk mooi, zoals van Jan Taminiau en youasme measyou. Toch had het totaal een licht academisch gehalte. Aangeklede paspoppen met een designjasje en weinig concept. Alleen de achtergrond van de ontwerper uitgelicht bij het werk en vernoemd in een daarentegen wel strak vormgegeven boekje. Maar waar de visie op wol van de ontwerpers nu over ging?

Winde Rienstra

Experimenten met het garen, enkele interessante breitechnieken, maar een innoverende modeontwerper kan toch ook zijn eigen stoffen ontwikkelen? En ja natuurlijk kost dit tijd. De keuze lijkt niet verder te zijn gegaan dan gewone stoffen van wol of - de te kunnen gebruiken - biologische of biodynamische wol.

youasme measyou

Een kledingstuk zou in de basis mooi moeten zijn. Hoewel wol een natuurlijk materiaal is, stond deze net als katoen, bekend als schadelijk en dieronvriendelijk. Schapen die tot over de oren in de bestrijdingsmiddelen werden gedoopt en geschoren tot bloedens toe. Ontwerper Winde Rienstra leek hier over na te hebben gedacht, want zij noemt als enige duurzaamheid als belangrijke waarde in haar werk.

Jan Taminiau

Hoewel de insteek van de uit Engeland overgewaaide Campaign for Wool is: 'natuurlijke wol' en het duurzame gebruik door de kwaliteit ervan, zie, lees en hoor je niets over duurzame waarden. Duurzame ontwikkeling begint bij textiel. De wolindustrie, die met name in Australië huist, lijkt dit enigszins begrepen te hebben, maar ook hier is onduidelijk hoever de waarden gaan.

Hyun Yeu

Om vervolgens bij de textielveredeling, zoals het wassen, bleken, afkoken en ontsterken (verwijderen van pap gebruikt voor weven) en het coaten aan te komen. Tijd voor innovatie dus, zodat met betere materialen gewerkt kan worden, om vooral het designgehalte van de ontwerpers up-to-date te houden.